نيز روز ششم و با هفت و هشت روز نهم و به همين ترتيب ساير ايّام واجب و لازم مىشوند . البتّه بعضى از فقهاء حكم مزبور را فقط اختصاص بسه روز اوّل داده و از آن تعدّى نكرده‌اند . برخى ديگر از فقهاء فرموده‌اند اين حكم و تعدّى آن به هر سوّمين روزى در اعتكاف مستحبّ است نه در جائى كه مثلا 5 روز اعتكاف كسى نذر كرده باشد چه آنكه در اين فرض روز ششم واجب نيست و مرحوم مصنّف نيز در بعضى از تحقيقات و نوشته‌جاتش به اين قول مايل شده و آن را اختيار فرموده و در فرق بين اعتكاف مندوب و نذر ميتوان اينطور قائل شد : دو روز اوّل و دوّم يا چهارم و پنجم به همين ترتيب در اعتكاف مستحبّى از سوّمين روز شرعا جدا مىباشند و چون اقلّ اعتكاف سه روز است لاجرم سوّمين روز بايد بعنوان متمّم آورده شود تا اعتكاف شرعى صورت به خود گيرد . امّا در نذر اينطور نيست چه آنكه ناذر وقتى پنج روز اعتكاف را نذر كرد هر پنج روز يك عمل متّصل بوده كه شرعا نيز بين آنها تفكيكى نميباشد لهذا بعد از بجاى آوردن آن وجهى براى لزوم روز ششم مثلا نيست . تنبيه اينكه مرحوم مصنّف قول مقابل شيخ ( ره ) در مبسوط را بشهرت نسبت داد جهتش اينست كه مدرك آن اخبارى است كه اسناد آن‌ها چندان پاكيزه نبوده بلكه افراد ضعاف يا مجهولى در آنها مىباشند فلذا جماعتى از علماء در اعتكاف مستحبّى روز سوّم را واجب ندانسته و همچون دو روز قبل حكم به استحبابش نموده‌اند . مؤلف گويد :