سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
261
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : بدون جعله وصفا للصّوم : ضمير در [ جعله ] به صمت راجع است . متن : ( و الوصال ) بأن ينوي صوم يومين فصاعدا ، لا يفصل بينهما بفطر أو صوم يوم إلى وقت متراخ عن الغروب ، و منه أن يجعل عشاءه سحوره بالنية ، لا إذا أخر الإفطار بغيرها ، أو تركه ليلا . شرح فارسى : [ حكم صوم وصال ] مرحوم مصنّف مىفرماين : ديگر از روزههاى حرام روزه وصال است : شارح ( ره ) مىفرماين : روزه وصال به دو نحو در خارج واقع مىشود : 1 - نيّت كند كه دو روز يا بيشتر بطوريكه بين آنها افطار واقع نشود روزه بگيرد . 2 - نيّت كند كه از اوّل طلوع فجر تا ساعاتى بعد از غروب صائم باشد و از مصاديق همين نوع دوّم است اگر افطار در عشاء را در نيّتش با سحر متّحد قرار دهد يعنى نيّت كند كه از سحر تا سحر روز بعد صائم باشد . ولى اگر نيّتش بر طبق معمول باشد منتهى افطار را از مغرب تأخير انداخت و در سحر تناول نمود ايرادى ندارد و روزهاش هم صحيحست . قوله : لا يفصل بينهما : يعنى بين يومين . قوله : و منه ان يجعل عشاه سحوره بالنّيّة : ضمير در [ منه ] به صوم وصال راجعست و ضمير در [ عشاه ] و [ سحوره ] بصائم راجعست . قوله : بغيرها : يعنى بدون نيّت . قوله : او تركه ليلا : ضمير فاعلى در [ تركه ] به صائم و ضمير