مفعولى به افطار راجعست . متن : ( و صوم الواجب سفرا ) على وجه موجب للقصر ، ( سوى ما مر ) من المنذور المقيد به ، و ثلاثة الهدي ، و بدل البدنة ، و جزاء الصيد على القول و فهم من تقييده بالواجب جواز المندوب و هو الذي اختاره في غيره على كراهية ، و به روايتان يمكن إثبات السنة بهما و قيل : يحرم لإطلاق النهي في غيرهما ، و مع ذلك يستثنى ثلاثة أيام للحاجة بالمدينة المشرفة ، قيل : و المشاهد كذلك . شرح فارسى : [ حكم گرفتن روزه واجب در سفر ] مرحوم مصنّف مىفرماين : از روزه‌هاى حرام آنست كه روزه واجب را در سفرى كه موجب قصر نماز و روزه است بگيرد البتّه به استثناى مواردى كه قبلا گفته شد : شارح ( ره ) موارد قبل را اينطور نام مىبرند : نذرى كه مقيّد به سفر باشد ، سه روز بدل از قربانى در حج ، روزه‌اى كه بدل از بدنه باشد ، كفّاره صيد بنا بقول بعضى از فقهاء كه مقصود مرحوم صدوق باشد . و سپس مىفرماين : و از تقييد مرحوم مصنّف بواجب استفاده مىشود كه روزه‌هاى مستحبّى را در سفر مىتوان گرفت چنانچه در غير اين كتاب صريحا فتوى بجواز آن داده منتهى حكم به كراهت نموده و بر جواز آن نيز دو روايت در دست است كه استحباب اين صوم را در سفر بواسطه آن دو مىتوان اثبات نمود . مؤلف گويد : دو روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 7 ص 144 و 145