قوله : و عدم التّقرّب به : ضمير در [ به ] بصوم راجعست . متن : ( و ) صوم ( الصمت ) بأن ينوي الصوم ساكتا فإنه محرم في شرعنا ، لا الصوم ساكتا بدون جعله وصفا للصوم بالنية . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : ديگر از روزه‌هاى حرام روزه صمت و سكوت است . مرحوم شارح مىفرماين : مقصود از آن روزه آنست كه شخص نيّت كند روزه را در حال سكوت انجام مىدهم . اين روزه از نظر شرع انور حرام و منهى است . امّا اگر نيّت روزه كرد ولى طور نهار را ساكت بود بدون اين كه سكوت را بعنوان وصف و قيد براى صوم در نيّت بياورد اشكالى ندارد . مؤلف گويد : دليل بر حرمت روزه مزبور اخبارى است از جمله حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 390 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از حمّاد بن عمرو و انس بن محمّد ، از پدرش ، از جعفر بن محمّد ، از آباء گرامش عليهم السّلام ( فى وصيّة النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لعلىّ عليه السّلام ) قال : و لا صمت يوما الى اللّيل ( الى ان قال ) : و صوم الصّمت حرام . قوله : و صوم الصّمت : كلمه [ صمت ] بفتح صاد يعنى سكوت . قوله : فانّه محرّم فى شرعنا : ضمير در [ فانّه ] به [ صوم الصّمت ] راجع است .