اليوم الّذى يشك فيه من شهر رمضان . قوله : او شهد به من لا يثبت بقوله : ضمير در [ به ] و [ لا يثبت ] به هلال راجع است . قوله : و ان ظهر كونه منه : ضمير در [ كونه ] به يوم الشّك و در [ منه ] به رمضان راجعست . قوله : امّا لو نواه : ضمير منصوبى در [ نواه ] بصوم يوم الشّك راجعست . قوله : عن غيره : يعنى عن غير صوم رمضان . قوله : و ان لم يصم قبله : يعنى قبل يوم الشّك . متن : ( و لو صامه بنية النفل أجزأ إن ظهر كونه من رمضان ) ، و كذا كل واجب معين فعل بنية الندب ، مع عدم علمه ، وفاقا للمصنف في الدروس . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : اگر يوم الشّك را به نيّت روزه نافله روزه بدارد و سپس معلوم شود رمضان بوده از روزه فريضه مجزى است . شارح ( ره ) مىفرماين : چنانچه هر روزه واجب معيّنى را بواسطه عدم علم به آن اگر به نيّت نافله روزه بگيرند و بعد كشف حال شود بجاى همان واجب قرار گرفته و ذمّه برى مىشود و مرحوم مصنّف نيز در دروس به آن تصريح فرموده است . قوله : و لو صامه بنيّة النّفل : ضمير در [ صامه ] به يوم الشّك راجع است . قوله : ان ظهر كونه من رمضان : ضمير در [ كونه ] به يوم الشّك