نقل از كتب عامّه را ندارم لاجرم رجوع به كتب اهل خلاف را به عهده قارئين گذارده و كلام را در همينجا كوتاه مىنمايم . قوله : فمن صامها مع شهر رمضان : ضمير مؤنث در [ صامها ] به ستّة ايّام راجعست . عدّلت صيام السّنة : ضمير در [ عدّلت ] به شش روز به اضافه روزه ماه رمضان راجعست . قوله : انّ المواظبة عليها : يعنى على السّتة . قوله : و علّل فى بعض الاخبار : ضمير نائب فاعلى در [ علّل ] به تعدل صوم الدّهر راجعست . قوله : فدوام فعلها كذلك : ضمير در [ فعلها ] به ستّة ايّام راجع بوده و مقصود از [ كذلك ] پس از رمضان مىباشد . قوله : و التّعليل و ان اقتضى الخ : شارح ( ره ) مىفرماين : مقتضاى تعليلى كه ذكر شد اينست كه فرقى بين توالى و عدم توالى شش روز نيست چنانچه تفاوتى نيز نمىباشد بين اينكه بلافاصله بعد از عيد به آن مبادرت شود يا با فاصله آن را بجاى آورند ولى چون در بعضى از اخبار ( اخبار مشاراليها ) قيد توالى ملاحظه شده لاجرم اداء آن با رعايت توالى از فضيلت بيشترى برخوردار است . قوله : فعلها متوالية و متفرّقة بعده : ضمير در [ فعلها ] به ستّة ايّام راجعست و ضمير در [ بعده ] به رمضان عود مىكند . قوله : و متأخّرة : يعنى با فاصله از رمضان . قوله : اعتبار القيد : يعنى قيد [ به غير فصل ] .