قوله : و هو اما تخفيف للتّمرين السّابق الخ : شارح ( ره ) مىفرماين : حكمت استحباب روزه اين ايّام يكى از دو امر ذيل است : 1 - چون يك ماه رمضان شخص روزه گرفته و به آن عادت نموده قهرا شش روز بعد از عيد براى او بدون زحمت بلكه در كمال سهولت است . 2 - بعد از اتمام ماه مبارك رمضان و افطار در عيد عبد به منظور اين كه در مقام عبوديّت اظهار رغبت در طاعت حقتعالى نموده باشد و عملا بيان كند كه از روزه‌هاى سابق بدحال و دلتنگ نشده روزه اين ايّام در حقّش مستحبّ شده كه با اعاده آن غرض مزبور ايفاء مىشود . متن : ( و أول ذي الحجة ) و هو مولد إبراهيم الخليل عليه السلام و باقي العشر غير المستثنى ، ( و رجب كله ، و شعبان كله ) . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 14 - روزه اوّل ماه ذى حجّه كه مصادف با روز مولود ابراهيم خليل عليه السّلام است . مؤلف گويد : از اخبار دالّه بر آن حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 333 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن يعقوب ، از عدّه‌اى اصحاب ، از سهل بن زياد ، از بعضى اصحاب ، از ابى الحسن الاوّل ( مولانا الرّضا ) عليه السّلام فى حديث قال : و فى اوّل يوم من ذى الحجّة ولد ابراهيم خليل الرّحمن عليه السّلم فمن صام ذلك اليوم كتب اللّه له صيام ستّين شهرا .