سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
218
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : فى باقى الاولين مطلقا : يعنى بدون اينكه مقيّد بوقت محدود و مشخّصى باشد در مقابل مورد سوّم كه مقيّد به انقضاء ايّام التّشريق مىباشد و به بيش از آن نمىتواند تأخير بياندازد . متن : ( التاسعة لا يفسد الصيام بمص الخاتم ) و شبهه ، و أما مص النواة فمكروه ، ( و زق الطائر ، و مضغ الطعام ) ، و ذوق المرق ، و كل ما لا يتعدى إلى الحلق . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : مسئله نهم حكم مكيدن انگشتر و هسته و طعام دادن به جوجه به مكيدن انشگترى و نظير آن و نيز بواسطه غذا دادن به طيور و جويدن طعام روزه باطل نمىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : امّا مكيدن هسته ميوهجات مكروه است . مؤلف گويد : مدرك جواز مكيدن انگشتر روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 77 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن يعقوب ، از عدّهاى اصحاب ، از احمد بن محمد ، از حسين بن سعيد ، از نضر بن سويد ، از عبد اللّه بن سنان ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام فى الرّجل يعطش فى شهر رمضان : قال : لا بأس بان يمصّ الخاتم . و دليل كراهت مكيدن هسته روايتى است كه صاحب وسائل آن را