قوله : يسقطان عنه : ضمير تثنيه در [ يسقطان ] به قضاء و فديه راجع بوده و ضمير مفرد در [ عنه ] به ذو العطاش راجعست . متن : ( السابعة الحامل المقرب ، و المرضعة القليلة اللبن ) إذا خافتا على الولد ( تفطران و تفديان ) بما تقدم ، و تقضيان مع زوال العذر ، و إنما لم يذكر القضاء مع القطع بوجوبه ، لظهوره حيث إن عذرهما آئل إلى الزوال فلا تزيدان عن المريض ، و في بعض النسخ و تعيدان بدل و تفديان ، و فيه تصريح بالقضاء ، و إخلال بالفدية ، و عكسه أوضح لأن الفدية لا تستفاد من استنباط اللفظ ، بخلاف القضاء . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : مسئله هفتم حكم زنيكه وضع حملش نزديك است زنى كه وضع حملش نزديك است و نيز زن شيردهى كه شيرش كم مىباشد در صورتى كه از ناحيه روزه خوف بر بچه داشته باشند لازم است روزه را افطار و بجاى آن فديه بدهند . شارح ( ره ) مىفرماين : و نيز لازم است بعد از زوال عذر قضاء را بجاى آورند و اينكه مرحوم مصنّف در اينجا متعرّض قضاء نشد با اينكه لزوم آن قطعى است جهتش ظهور و روشن بودن آنست چه آنكه عذر ايندو قطعا رو به زوال مىباشد و حال ايشان سخت‌تر از مريض نيستكه در حقّ وى گفته شد بعد از بهبودى قضاء لازم و واجب است ، پس در ايندو كه افطار نه بخاطر مرض و كسالتى باشد كه در ايشان بوده بلكه به منظور رعايت حال بچه است بطريق اولى