سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

175

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

نبود ايشان نوبت به زنان مىرسد و اين قول را مرحوم شهيد در كتاب دروس اختيار نموده‌اند . شارح ( ره ) مىفرماين : جاى ترديد نيست كه قول مزبور با احتياط مطابق مىباشد چه آنكه بدين وسيله رعايت تكليف قضاء شده است . قوله : على الولىّ مطلقا : يعنى هر وارثى بدون اختصاص به اكبر اولاد ذكور چه وارث نسبى بوده و چه سببى باشد . قوله : و اختاره فى الدّروس : ضمير منصوبى به قول قيل راجع است . قوله : و لا ريب انّه احوط : ضمير در [ انّه ] به قول قيل عود مىكند . قوله : و لو مات المريض الخ : يعنى مريضى كه بواسطه مرض نتوانست روزه ماه رمضان را بگيرد و قبل از قدرت پيدا كردن بر آن فوت شود قضاء از او و اوليائش ساقط است . مؤلف گويد : مدرك اين حكم روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 7 ص 240 به اين شرح نقل نموده : محمّد بن يعقوب ، از محمّد بن يحيى ، از محمّد بن الحسين ، از علىّ بن الحكم ، از علاء بن رزين ، از محمّد بن مسلم ، از احد الصّادقين عليهما السّلام قال : سئلته عن رجل ادركه رمضان و هو مريض فتوفّى قبل ان يبرء ؟ قال : ليس عليه شئ و لكن يقضى عن الّذى يبرء ثمّ يموت قبل ان يقضى .