1 - آمين گفتن را ترك كرده مگر به جهت تقيّه باشد لذا در صورتى كه بدون تقيّه آن را در نماز بگويند نمازشان باطل مىگردد . شارح ( ره ) مىفرماين : در جميع احوال نماز ولو بعد از قرائت حمد لازمست كلمه [ آمين ] را ترك كند مگر در مورد تقيّه كه جايز بلكه احيانا واجب مىشود . و در غير موارد تقيّه موجب بطلان نماز است زيرا در اخبار از آن نهى شده و نهى در عبادات موجب فساد است . شارح ( ره ) مىفرماين : اگر مصلّى بجاى آمين معناى آن يعنى ( اللّهم استجب ) را گفت نمازش باطل نمىشود و فقهائى كه آن را نيز موجب بطلان دانسته‌اند همچون مرحوم فاضلين مبالغه در اين باب نموده‌اند چنانچه كسانى كه گفتن آمين را مكروه دانسته و نماز را به آن باطل نميدانند كلامشان ضعيف است . قوله : بناء على أنّه دعاء باستجابة الخ : اين عبارت اشاره است بوجه كلام قائلين بكراهت و عدم بطلان صلاة و حاصل آن اينست : آمين معنايش طلب استجابت دعاء است كه در فاتحه خوانده شده و اين امر موجب بطلان نماز نيست نهايت چون نهى از گفتن آن داريم حكم بكراهت مىكنيم چه آنكه دليل بحدّى نيست كه حرمت و فساد از آن استفاده شود . قوله : لا لأنّ قصد الدّعاء الخ : شارح ( ره ) مىفرماين : اينكه ما قول قائلين بكراهت را تضعيف نموديم وجهش نه آن طورى است كه توهّم شده بلكه جهتش امر ديگر است .