متن : ( و الجهر فيها ) و إن كانت نهارية على الأصح ( و كذا يجهر في الجمعة و العيدين ) استحبابا إجماعا شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : ه : مستحبّ است نماز آيات را بلند بخوانند . و همچنين نماز جمعه و عيدين را نيز با جهر قرائت نمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : مستحبّست نماز آيات را بلند بخوانند اعمّ از اينكه در روز بخوانند يا در شب چنانچه دو نماز جمعه و عيد را نيز مستحبّست بلند بخوانند با اين فرق كه استحباب جهر در نماز آيات اجماعى نيست ولى در جمعه و عيد اتّفاقى مىباشد . قوله : و الجهر فيها : ضمير در [ فيها ] به نماز آيات راجعست قوله : و انكانت نهاريّة : ضمير در [ انكانت ] به صلوة آيات عود مىكند و مقصود از اين عبارت آنست كه اگرچه سبب آن در روز اتّفاق افتاده و لازم باشد آن را در روز بخوانند مثل گرفتن خورشيد يا حدوث زلزله در روز . متن : ( و لو جامعت ) صلاة الآيات ( الحاضرة ) اليومية ( قدم ما شاء ) منهما ، مع سعة وقتهما ، ( و لو تضيقت إحداهما ) خاصة ( قدمها ) أي المضيقة ، جمعا بين الحقين ( و لو تضيقتا ) معا ( فالحاضرة ) مقدمة ، لأن الوقت لها بالأصالة ، ثم إن بقي وقت الآيات صلاها أداء ، و إلا سقطت إن لم يكن فرط في تأخير إحداهما ، و إلا فالأقوى وجوب القضاء .