داشت يا در آن مشكوك بود سزاوار است سوره‌هاى كوتاه را بخواند زيرا ممكنست در اثناء نماز وقت بگذرد قبل از اينكه نمازش تمام شده باشد خصوصا به فتواى كسانى كه در نماز كسوفان وقت آن را محدودتر از ديگران دانسته و مجرّد شروع در انجلاء ( باز شدن قرص ) را پايان وقت ميدانند . البتّه اگر قول ديگر فقهاء را كه وقت را تا تمام انجلاء و باز شدن كلّى قرص مىدانند پذيرفتيم مستحبّ همانست كه سوره طولانى را بخواند و در اثناء مراقب قرص باشد و سعى كند قبل از انجلاء كلّى سوره را تمام و نماز را باتمام برساند . قوله : و يعلم ذلك بالارصاد : مشاراليه [ ذلك ] سعه و ضيق وقت مىباشد . قوله : من اهله : يعنى اهل رصد . قوله : خصوصا على القول بانّه الاخذ فى الانجلاء : ضمير در [ بانّه ] به خروج وقت راجع بوده و مقصود از [ انجلاء ] باز شدن قرص خورشيد يا ماه مىباشد . مؤلف گويد : اين رأى را مشهور از فقهاء اختيار كرده بلكه از مرحوم سبزوارى و صاحب حدائق در آن ادعاء اجماع نقل شده . قوله : نعم لو جعلناه الى تمامه : ضمير منصوبى در [ جعلناه ] به خروج وقت و در [ تمامه ] به انجلاء عائد است . مولف گويد : اين نظريّه را مرحوم محقّق در معتبر و علّامه ( ره ) در منتهى اختيار فرموده‌اند .