صوره تثنيه و جمع مؤنث كه در اينحالت مكسور بايد قرائت شود . صرف فعل نهى با نون تاكيد خفيفه مفرد مذكر / لا يضربن / البته نبايد بزند يك مرد غائب در زمان حال تثنيه مذكر / لا يضربا / البته نبايد بزنند دو مرد غائب در زمان حال جمع مذكر / لا يضربن / البته نبايد بزنند مردان غائب در زمان حال مفرد مؤنث / لا تضربن / البته نبايد بزند يك زن غائب در زمان حال تثنيه مؤنث / لا تضربا / البته نبايد بزنند دو زن غائب در زمان حال جمع مؤنث / لا يضربن / البته نبايد بزنند زنان غائب در زمان حال مفرد مذكر / لا تضربن / البته نزن تو يك مرد حاضر در زمان حال تثنيه مذكر / لا تضربا / البته نزنيد شما دو مرد حاضر در زمان حال جمع مذكر / لا تضربن / البته نزنيد شما مردان حاضر در زمان حال مفرد مؤنث / لا تضربن / البته نزن تو يك زن حاضر در زمان حال تثنيه مؤنث / لا تضربا / البته نزنيد شما دو زن حاضر در زمان حال جمع مؤنث / لا تضربن / البته نزنيد شما زنان حاضر در زمان حال متكلم وحده / لا اضربن / البته نبايد بزنم من در زمان حال متكلم مع الغير / لا نضربن / البته نبايد بزنيم ما در زمان حال تذكر - علّت اينكه نون خفيفه به تثنيه ملحق نميشود طبق آنچه كه علماء اين فن گفته‌اند اينستكه اگر بعد از الف تثنيه كه ساكن است نون خفيفه درآوريم التقاء دو ساكن مىشود و چون التقاء ساكنين بر دو قسم است يك قسم آن جايز است و مورد اشكال نيست و آن التقاء ساكنين على حدّه مىباشد كه عبارتست از اينكه ساكن اوّلى از حروف مدّ واو - ياء - الف منقلب از واو يا ياء بوده و ساكن دوّمى هم ادغام شده باشد در هم جنس خود