سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

170

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

/ ليزلزل بهما / بايد لرزيده شوند دو مرد در زمان حال / ليزلزل بهم / بايد لرزيده شوند مردان در زمان حال صرف امر به صيغه از باب فعلل / لتزلزل به / بايد لرزيده شوى تو يك مرد در زمان حال / لتزلزل بهما / بايد لرزيده شويد شما دو مرد در زمان حال / لتزلزل بهم / بايد لرزيده شويد شما مردان در زمان حال صرف ماضى مجهول از باب تفعلل / تزلزل به / لرزيده شد البته يك مرد در زمان گذشته / تزلزل بهما / لرزيده شدند البته دو مرد در زمان گذشته / تزلزل بهم / لرزيده شدند البته مردان در زمان گذشته تنبيه : تزلزل به - در اصل تزلزل بود خواستيم آن را مجهول كنيم چون لازم بود اوّل آن را بوسيله باء حرف جر متعدى كرديم شد تزلزل به سپس حرف اوّل و دوّم آن را ضمّه داده و ماقبل آخر آن را كسره شد تزلزل به . صرف مضارع مجهول از باب تفعلل / يتزلزل به / لرزيده مىشود البته يك مرد در زمان حال يا آينده / يتزلزل بهما / لرزيده ميشوند البته دو مرد در زمان حال يا آينده / يتزلزل بهم / لرزيده ميشوند البته مردان در زمان حال يا آينده صرف امر غائب مجهول از باب تفعلل / ليتزلزل به / بايد لرزيده شود البته يك مرد در زمان حال