سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

133

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

كه اين دو وجه در صيغ ديگر آن جارى نيست . 1 - احمرّ بادغام راء اوّل در راء دوّم و آخرش مضموم . 2 - احمرّ بادغام راء اوّل در راء و آخرش مكسور . صرف فعل ماضى از باب افعلال / احمرّ / سرخ بود يك مرد غائب در زمان گذشته مذكر غائب / احمرّا / سرخ بودند دو مرد غائب در زمان گذشته / احمرّوا / سرخ بودند مردان غائب در زمان گذشته / احمرّت / سرخ بود يك زن غائب در زمان گذشته مؤنث غائب / احمرّتا / سرخ بودند دو زن غائب در زمان گذشته / احمررن / سرخ بودند زنان غائب در زمان گذشته / احمررت / سرخ بودى اى مرد حاضر در زمان گذشته مذكر حاضر / احمررتما / سرخ بوديد شما دو مرد حاضر در زمان گذشته / احمررتم / سرخ بوديد شما مردان حاضر در زمان گذشته / احمررت / سرخ بودى اى زن حاضر در زمان گذشته مؤنث حاضر / احمررتما / سرخ بوديد شما دو زن حاضر در زمان گذشته / احمررتنّ / سرخ بوديد شما زنان حاضر در زمان گذشته متكلم وحده / احمررت / سرخ بود من در زمان گذشته متكلم مع الغير / احمررنا / سرخ بوديم ما در زمان گذشته تنبيه : در صيغه جمع مؤنث غائب احمررن و صيغ بعدى ادغام نكرديم و بفكّ خوانديم بخلاف 5 صيغهء قبلى و جهتش اينستكه راء دوّم چون سكونش اصلى بود ادغام راء اوّل در آن ممكن نبود زيرا قاعده ادغام اينستكه اوّلى بايد ساكن باشد و دومّى متحرك فلذا بفك خوانديم و اين محذور در