بناء باب افتعال اشتغل يشتغل اشتغال اشتغل فعل ماضى است در اصل شغل بود ثلاثى مجرد بود خواستيم ماضى باب افتعال بنا كنيم همزه مكسوره و تاء مفتوحه كه علامت اين باب است به آن اضافه كرديم همزه را در اوّل و تاء را بعد از فاء الفعل و فاء الفعل را هم ساكن و عين الفعل را هم مفتوح نموديم اگر فتحه نداشته باشد اشتغل شد . يشتغل فعل مضارع است در اصل اشتغل بود خواستيم مضارع بنا كنيم ياء مفتوحه در اوّل آن اضافه كرده و ما قبل آخر را كسره داده و حرف آخر را ضمه ياشتغل شد صرف كرديم تا بمتكلم وحده رسيديم اجتماع دو همزه شد دوّمى را حذف كرده و اوّلى را كه علامت فعل مضارع است حفظ نموديم اشتغل شد سپس در بقيهء صيغه‌ها هم به جهت اتحاد و هم‌شكل بودن با اين صيغه همزه را حذف كرديم يشتغل شد . اشتغل - امر حاضر است در اصل تاشتغل بود مضارع مخاطب بود خواستيم امر حاضر بنا كنيم تاء كه علامت فعل مضارع بود از اوّل آن برداشتيم