باور فرامىخواند كه بايد از آن پرهيز كرد ؛ از اين فتنه‌ها بوده است كه وحدت دينى از بين رفت ، تفرقه آشكار گشت و قدرت ضعيف گشت و به‌خاطر فراگير شدن قتل و اسارت و هتك حرمت و دوركردن قرآن و تحريف سنّت ، آن قدرت و عظمت فراموش گشت . فراگيرى پيدايش و ريشه‌دار شدن فساد آن اين است كه امّت از عذاب دردناكش نمىتواند خارج شود مگر آن كه از زشتى اعمالشان و كوتاهى در برابر خداوند آگاه كردند و هرگاه بخواهند از آن خارج شوند دوباره به آن بازمىگردند و گفته مىشود : بچشيد عذاب آتش را . متون و اخبار زيادى هست كه انديشه‌هاى علّامه طباطبايى را تأئيد مىكنند و به قدرت و وضوح نظريات او مىافزايند . از جمله حديثى است با إسناد زياد كه در الدرر المنثور به نقل از زبير آمده است كه گفت : « ما مدت زيادى قرآن خوانديم و نمىدانستيم كه از اهلش هستيم ، و حال آن كه مراد ، ما بوديم » وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً « 1 » در همين كتاب آمده است : « مطرف مىگويد : به زبير گفتم : اى ابا عبد اللّه ! خلافت را ضايع ساختيد تا اين كه خليفه به قتل رسيد و سپس به طلب خون او آمديد ؟ زبير گفت : ما در روزگار پيامبر ( ص ) و ابو بكر و عمر و عثمان آيهء وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً را خوانديم ، ولى نمىپنداشتيم كه مصداق آن باشيم ، تا اين كه در ميان ما رخ داد آنچه كه رخ داد .

--> ( 1 ) - انفال ( 8 ) آيهء 25 : و از فتنه‌اى كه تنها به ستمكاران شما نمىرسد بترسيد .