صالح عضيمة (مترجم: سيد حسين سيدى)

431

معنا شناسى واژگان قرآن (فرهنگ اصطلاحات قرآنى) (فارسى)

وى معتقد است : « اينها عادت كرده‌اند كه آنچه را كه شايستهء كمال خداوند نيست ، به او نسبت دهند ، اين نسبت ؛ يعنى نسبت غل به دست ؛ و مغلوبيّت هنگام برخى از حوادث از چيزهايى است كه تعليم دينى و آراى موجود در تورات آنها را باز نمىدارد . تورات جايز مىشمرد كه برخى از امور مايهء عجز خداوند سبحان و مانع اجراى برخى از مقاصدش مىشود ؛ مثل انسانهاى قدرتمند . شاهد اين امر داستانهاى پيامبران مثل آدم و ديگران است . از جمله ، اعتقادشان اين است كه براى آنها مباح است كه به خداوند چيزى را نسبت دهند كه با ساحت مقدّس و ذات كبريايى او مناسبت ندارد ؛ هرچند كه اين سخن از سر استهزا از آنها صادر شده باشد ، اما هر فعلى داراى مبادى و اصولى در اعتقاد است كه انسان به سوى آن برانگيخته مىشود و بر آن جرأت مىيابد . » غل همچنين به معناى خيانت هم آمده است ؛ از جمله آيهء وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ « 1 » ؛ يعنى در تقدير الهى درست نيست كه خداوند پيامبرى را مبعوث نمايد تا به عبادت غير خداوند دعوت كند و يا رسالت خود را به جهتى كه خداوند نمىخواهد ، تغيير دهد . همچنين در حكم نبوّت جايز نيست كه پيامبرى بيايد و اوامر خداوند را تغيير دهد ، گو اين كه به وحدانيّت و پرستش خداوند و رفتار شايسته و روش نيكو و راه درست ، دعوت نكند ؛ بلكه حكم نبوّت آن است كه پيامبر از گفتار زشت و فعل ناقص و قبول آن از بندگان خداوند منزّه باشد . در قرآن آيات روشنى است بر اين كه پيامبران از عيبهايى كه در بشر هست و صفات ناپسندى كه بر طبايع آدميان عارض مىشود ، مبرّايند . اين يكى از آن آيات است : ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ « 2 » ؛ وَ لا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا

--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) آيهء 161 : و هيچ پيامبرى را نسزد كه خيانت ورزد ، و هركس خيانت ورزد ، روز قيامت با آنچه در آن خيانت كرده ، بيايد . ( 2 ) - همان ، آيهء 79 : هيچ بشرى را نسزد كه خدا به او كتاب و حكم و پيامبرى بدهد ، پس او به مردم بگويد : « به جاى خدا ، بندگان من باشيد . » بلكه بايد بگويد به سبب آن كه كتاب آسمانى تعليم مىداديد و از آن رو كه درس مىخوانديد ، علماى دين باشيد .