كردهام چنين است : برگ پايانى نسخه كتابخانة بريتانيا ( مشتمل بر مقدّمة فى الكلام شيخ طوسى و رساله‌اى ديگر در كلام شيعى ) به خطّ عبد الملك بن فتحان است در ج - ( شماره نسخه در يادداشت من درست مشخّص نيست . شايد هم باشد ) . نسخه‌اى از مجمع البيان طبرسى به شماره در كتابخانة مرعشى قم هست تحرير ابراهيم بن عبد اللَّه بن فتح اللَّه بن عبد الملك بن اسحاق بن عبد الملك واعظ در دوشنبه ج - ، با مهر « المتوكّل على اللَّه الحافظ عبده ابراهيم بن عبد اللَّه الواعظ » ( فهرست مرعشى : ) . بر برگ پايانى نسخه شماره همان كتابخانه از تحرير علّامه كه در ج - در كاشان استنساخ شده است تملك محمّد بن عبد اللَّه الواعظ ديده مىشود ( فهرست : ) . در فهرست مرعشى : آمده است كه بندى از اجازه ابن فتحان به ابن ابى جمهور در مجموعه شماره آن كتابخانه هست . گويا منظور همان طريق روايتى است كه در مقدّمة عوالى اللئالى : - به عنوان « الطريق السابع » آمده و در لؤلؤة البحرين : هم ياد شده ، ولى متن اجازه در عوا لى اللئالى نيست . ابو البركات محمّد بن على بن محمّد بن فتحان ا لواعظ در شوّال نسخه‌اى از نهج البلاغه و چند كتاب ديگر را استنساخ كرده است . نسخه شماره سناى سابق ( فهرست : كه « فتحان واعظ » را به صورت « فتحى واعظ » خوانده و ظاهراً اشتباه است ) . نام « فتحان » در دو مورد غير مرتبط ديگر : عبد الملك بن احمد بن على بن فتحان بن منصور الشهرزورى المقرئ ، ابو البركات بن ابى بكر بن ابى الحسن ساكن درب نصر ، زاده و درگذشته شعبان ( ذيل تاريخ بغداد ابن النجّار : ، طبع حيدر آباد - ) .