( تأليف : محمد بن ابراهيم العطار الهمدانى م 637 ) است كه نسخه در فهرست اوقاف موصل : 7 / 109 معرفى شده است . عبدالحميد بن عبدالملك فتحان حافظ كاتب مثنوى معنوى در سال 812 . اين نسخه در ملى ملك ش 5065 ( فهرست : 4 / 724 ) موجود است . بسا اين عبدالحميد فرزند مترجم كتاب ما باشد . كاتبى هم با نام أحمد بن إبراهيم بن عبد الله بن فتح الله بن عبد الملك بن إسحاق ، نسخه اى از المحتضر را در تاريخ 12 رجب 919 به اتمام رسانده است ( ذريعه : 20 / 143 ) . نسخه اى ديگر به خط اين ابراهيم از بخشى از مجمع البيان توسط سيد احمد اشكورى در تراجم الرجال ( 1 / 17 ) معرفى شده است . تاريخ آن هشتم جمادى الثانيه 920 است . اين نسخه در فهرست كتابخانه مرعشى : 9 / 79 معرفى شده است . نسخه اى از كتاب الخلاصة فى علم الكلام [ چاپ شده در ميراث اسلامى ايران ج 1 ) به خط على بن حسن سرابشنوى با تاريخ 716 در موزه بريتانيا هست كه صفحه اخير آن افتاده و عبدالملك بن اسحاق بن عبدالملك بن فتحان ( مترجم ما ) آن را در 11 جمادى الثانيه سال 804 بازنويسى كرده است . ( مكتبة العلامة الحلى : 116 ) . اين تاريخ بايد مشكلى داشته باشد . عكس آن در قم در مركز احياء ميراث اسلامى ( نسخه هاى عكسى : 2 / 9 ) موجود است . در آستانه نوروز سال 1386 ضمن ارسال يك نامه با پست رايانهاى خدمت آقاى مدرسى طباطبائى از ايشان خواستم اگر يادداشت افزوده اى بر مطالبى كه پيش از اين در باره خاندان فتحان نوشتهاند دارند ، برايم ارسال كنند . ايشان لطف كردند و اين نامه را از طريق ايميل فرستادند : دانشمند عالى مقام : پيام مودت آميز و اصل و مراحم عالى موجب امتنان گرديد . متقابلًا فرا رسيدن سال نو را تبريك گفته و براى جناب عالى وخانواده محترم آرزوى سالى خوش توأم با سلامت و عافيت دارم . در مورد خاندان فتحان آن چه در كنار نسخه خودم از « آشنايى » يادداشت