عماد الدين حسن بن علي الطبري (مترجم: عبد الملك بن اسحاق بن فتحان واعظ قمى)
مقدمه 22
فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى)
كه آن كتاب در سال 675 نوشته شده و به گفته وى كفايت در امامت در سال 673 در اصفهان تأليف شده است . 7 . بيان الحقائق : صاحب روضات نوشته است كه نسخه اى از آن به همراه العمده و الفصيح كه هر دو از عماد طبرى هستند در يك مجموعه با تاريخ كتابت 1089 در مجموعه اى نزد شيخ على اكبر خوانسارى نجفى موجود است . از آنجا كه عبارات آن شباهت كاملى به دو كتاب پيشگفته دارد ، كاتب آنها را در يك مجموعه گذاشته است ( ذريعه : 3 / 181 ) . 8 . معارف الحقايق : آقا بزرگ از روضات الجنات نقل كرده كه فرموده است : ما خلاصه اى از آن را كه برخى از معاصرانش فراهم آورده اند در اختيار داريم . 9 آقابزرگ مى افزايد : اين همان تخليص المعارف است كه گذشت ( ذريعه : 21 / 192 ) . 9 . الفصيح يا الفصيح المنهج ( ذريعه : 16 / 48 ) : آقابزرگ آن را به مدخل المنهج ارجاع داده است . تعبير به الفصيح المنهج [ كذا ] از صاحب رياض است . گويا « الفصيح » تصحيف شده المنهج باشد . 10 . المنهج فى فقه العبادات و الادعية و الاداب : مؤلف در مقدمه كامل ضمن تأليفات خود مى گويد : و همچنين كتاب منهج در عبادات و در نماز و روزه وزكات و خمس و جهاد با جمله توابع از فرائض و نوافل و ادعيه و نيابت و احكام آن وكيفيت عبادات و هرچه مكلف بدان محتاج باشد در سالى چنان كه مبتدى و منتهى بدان محتاج بوده در يك جلد . آقابزرگ ( ذريعه : 23 / 182 ) ميگويد كه صاحب رياض از آن با عنوان الفصيح المنهج در عبادات از صلات و صوم و حج و . . . ياد كرده و اندكى بعد نوشته است كه كتابى از عماد طبرى در اصفهان ديده است كه در فروع فقه بوده و بسا همان الفصيح او باشد . در كتاب اخبار و احاديث همين كتاب حاضر مؤلف از اين اثر با عنوان منهج بهايى ياد كرده و از آن در كنار مناقب الطاهرين و كامل نام برده ( ص 10 ) كه معلوم مىشود حوالى سال 675 به نام بهاءالدين محمد تأليف