برادر ابومحمد هارون بوده است [ روضات : 2 / 265 ] . نبايد تصور شود كه چرا علامه به عماد الدين طبرى ، لقب « نجم الدين » داده است ؛ چرا كه داشتن القاب متعدد نامعمول نبوده است . به علاوه ، در آغازين صفحات رساله اربعين از او با لقب « نجم الدين حسن بن على طبرى » ياد شده است . آثار چاپ شده عمادالدين طبرى تا آنجا كه آگاهيم آثار ذيل از وى به چاپ رسيده است . 1 . مناقب الطاهرين كه سابق بر اين گزارشى از آن در مجلد سيزدهم فرهنگ ايران زمين توسط عباس اقبال نوشته شده بود ، در سال 1379 ش در دو جلد به همت آقاى حسين درگاهى منتشر شده است . در كامل : 1 / 122 مى نويسد كه مناقب الطاهرين را در اصفهان به سال 673 تأليف كرده است . در فهرست مجلس در معرفى نسخه اى از مناقب آمده است : . . . چه مى گويد : فصل بدانكِ از تصنيف اين كتاب مناقب تا هجرت رسول ( ص ) ششصد و هفتاد و يك سال [ 671 ] گذشته است ( نسخه‌مناقب الطاهرين در مجلس ، ش 2420 برگ - الف ) محتمل است كه تاريخ مقدمه كه سال 673 در آن آمده است ، بعدا تنظيم شده باشد يا آنچه در نسخه به عنوان ششصد و هفتاد و يك آمده در اصل ششصد و هفتاد و سه بوده باشد . بخش مهمى از اين كتاب ترجمه رواياتى است كه در الثاقب فى المناقب عماد الدين طوسى آمده است . 2 . كامل در سقيفه ( معروف به كامل بهائى ) تأليف در سال 675 كه در قالب سنگى و حروفى چاپ ( قم ، مكتبة المصطفوى ، بى تا ، دو جلد در يك مجلد ) و عربى آن هم با نام كامل البهائى منتشر شده است ( قم ، المكتبة الحيدرية ، 1426 ) . وى سالها بعد ، در اسرار الامامه ( ص 28 ) نوشت كه : « قديما » كتابى در « احوال اصحاب السقيفه » نوشتهام . وى مقرر كرده بود تا كتابى در مناقب و تولّى بنگارد و كتابى در تبرّى . اين كتاب مربوط به بخش دوم است . وى در