عماد الدين حسن بن علي الطبري (مترجم: عبد الملك بن اسحاق بن فتحان واعظ قمى)

مقدمه 17

فضائل اهل بيت رسول (ص) و مناقب اولاد بتول (ع) (فارسى)

كامل ( 2 / 306 ) مى گويد كه قريب دوازده سال مشغول تأليف اين كتاب بوده است . 2 . معتقد الاماميه كه دانش پژوه آن را بر اساس تنها نسخه متعلق به استاد علامه ما حاج سيد محمد على روضاتى - دامت بركاته - چاپ كرد . روى اين چاپ كه در سال 1339 ش به انجام رسيده آمده است : گويا از عمادالدين حسن بن على بن محمد بن على بن محمد بن حسن طبرى مازندرانى آملى زنده در 698 656 ، شايد بنام : العمدة فى اصول الدين و فروعه ( روى صفحه پيش از 1 ) . هرچه هست عنوان معتقد الاماميه داخل كتاب نيامده چنان كه در آثار ديگر عماد هم از آن يادى نشده اما اين نام را كسى ديگر روى نسخه نوشته بوده است . پيش از اين ، شرحى در باره معتقد الاماميه را حضرت استاد روضاتى در فهرست كتب خطى كتابخانه هاى اصفهان : 1 / 37 33 نوشته بودند . كتاب ياد شده ترجمه گونه اى از غنية النزوع الى علمى الاصول و الفروع از ابوالمكارم حمزة بن على بن ابى المحاسن زهره حسينى حلبى ( 511 - 585 ) است كه البته تلخيص ها و تغييراتى در آن صورت داده و مرحوم دانش پژوه شرحى در مقايسه آنان در مقدمه متن به دست داده است . مع الاسف بخش كلام غنيه در اختيار نيست تا با اين كتاب مقايسه شود اما بخش فقه آن كاملا قابل تطبيق است . آقاى دانش پژوه در باره مترجم كه نامش در نسخه كتاب نيامده مينويسد كه با توجه به مطلبى در اين كتاب كه اشاره به زوال دولت عباسيان دارد ، على القاعده بايد اندكى پس از سال 656 يعنى سال سقوط بغداد ، نوشته شده باشد ( مقدمه ، ص چهارده ) . وى اين احتمال را مطرح كرده است كه اين كتاب مىتواند همان العمدة فى اصول الدين و فى الفرائض و النوافل بالفارسيه باشد كه صاحب روضات از آن ياد كرده و جايى آن را العمدة فى اصول الدين و فروعه الفرضية و النفليه خوانده و به عمادالدين حسن بن على بن محمد بن على بن محمد بن حسن آملى مازندرانى طبرى زنده در 656 ، 667 ، 673 ،