673 در اصفهان ، تاريخ تأليف مناقب الطاهرين ( كامل : 1 / 122 ) . 673 همراه خواجه محمد جوينى در روستاى بطريه در ميان قم و كاشان ( كامل : 1 / 53 ) . 675 سال تأليف كامل در اصفهان 675 در اصفهان در خانه عبيدالله قطان از وى روايت مىكند ( اسرار الامامه : 406 ) 698 سال تأليف اسرار الامامه در رى 698 تأليف كتاب تحفة الابرار ( فهرست نسخه هاى فارسى منزوى : 2 / 906 ) 700 697 زمان تقريبى تأليف معتقد الاماميه ( به دليل آن كه از نزهه الزاهد كه سال 696 تأليف شده در آن ياد شده است ) . 701 تاريخ اجازه علمى علامه حلى براى ابومحمد هارون پسر عماد طبرى با قيد زنده بودن پدر ( روضات : 2 / 264 ) . عماد الدين طبرى و خواجه بهاء الدين محمد جوينى خواجه بهاءالدين محمد جوينى فرزند شمس الدين جوينى ، جوانى نوخاسته از خاندان جوينى است كه در نخستين سالهاى دولت ايلخانى به امارت عراق عجم به پايتختى اصفهان رسيد ، درست زمانى كه شمس الدين پدرش ، وزير اباقاخان مغول بود . قاضى نورالله شوشترى ، فصلى در باره پدر او شمس الدين و عمويش علاءالدين خواجه عطاملك جوينى به عنوان وزراى شيعى نگاشته و سپس در باره بهاءالدين محمد هم فصلى گشوده و نوشته است كه « مجلس شريفش مجمع فضلاى مذهب حق جعفرى و محط رحال ادبا و فضلاى اثناعشرى بود » ( مجالس المؤمنين : 2 / 481 ) . از معاصران ، قزوينى در باره او نوشته است : خواجه بهاءالدين محمد پسر ديگر شمس الدين جوينى در عهد اباقا ، حاكم اصفهان و معظم ولايات عراق