كريم زمانى جعفرى

73

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

كانكم نعم اراح بها سائم . خ 174 ص 564 س 4 ارادَ : خواست ، اراده كرد . مص . ارادة ر . ر و د - اراد ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . ليكن در ص 262 س 12 و ص 562 س 6 و ص 570 س 15 و ص 746 س 9 به معنى مضارع التزامى ( بخواهد ) و در ص 845 س 3 به معنى ماضى جمع ( خواستند ) . على ما اراد . خ 90 ص 241 س 4 من اراد بميورها . خ 90 ص 262 س 12 فاراد ان يغالط . خ 173 ص 562 س 6 اذا ارادان يتكلم . خ 175 ص 570 س 15 ارادان يبلوكم . خ 182 ص 608 س 5 يقول لمن اراد كونه . خ 228 ص 746 س 9 فلو رخص اللّه فى الكبر . خ 234 ص 789 س 1 و لو اراد اللّه - سبحانه - . خ 234 ص 791 س 1 فاراد قومنا قتل نبينا . ن ص 845 س 3 ممن ارادنى . ن 9 ص 1035 س 6 ارادُوا : خواستند ، اراده كردند . مص . ارادة ر . ر و د - ارادوا فعل ماضى مذكر جمع غايب از باب افعال است . در ص 129 س 5 به معنى ماضى التزامى ( خواسته باشند ) است . ان ارادوه . خ 43 ص 129 س 5 فاراد وارد الامور . خ 168 ص 549 س 4 ارادو من الشهادة . ن 9 ص 846 س 1 حتى ارادونى . ن 54 ص 1035 س 6 اراق : بسيار خون ريخت ، ريخت . مص . اراقة ر . ر ى ق - اراق ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . اراق دموعهم . خ 32 ص 108 س 3 ارَب : نياز . ج . آراب ر . ا ر ب