و بدوات اربه . خ 82 ص 195 س 8 ارْباب : م . ربّ : پروردگار ، مالك ، بزرگوار ، مصلح ، آقا . ر . ر ب ب لكم ارباب سوء . خ 92 ص 274 س 3 اسبعد الارباب . خ 182 س 600 س 3 اربابا لهم . خ 234 ص 805 س 4 ارْبَة : حاجت و نيازمندى . ر . ا ر ب و لا فى الولاية اربة . خ 196 ص 656 س 9 ارْتَأى : مىانديشم . مص . ارتياء ر . ر ء ى - ارتأى ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افتعال است . ارتأى چون همراه با طفقت آمده معنى ماضى استمرارى ( مىانديشيدم ) يافته است . و طفقت ارتأى . خ 3 ص 46 س 5 ارْتابَ : گمان كرد ، شك برد . مص . ارتياب ر . ر ى ب - ارتاب ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است . حتى ارتاب الناصح بنصحه . خ 35 ص 116 س 9 ارْتاج : م . رتج ، رتاج : در بزرگ . ر . ر ت ج لا حجب ذات ارتاج . خ 89 ص 224 س 4 ارْتَبَكَ : به تنگنا افتاد ، شكار به دام افتاد . مص . ارتباك ر . ر ب ك ارتبك فى الهلكات . خ 156 ص 494 س 8 ارْتِتاق : پيوسته گرديدن هر چيز ، پيوند خوردن . ر . ر ت ق - ارتتاق ، مصدر باب افتعال است . و فتن بعد الارتتاق . خ 90 ص 242 س 6 بعد ارتتاقها . خ 202 ص 670 س 4 ارْتِجال : بى انديشه و تأمل سخن گفتن ، بى انديشه . ر . ج ل - ارتجال ، مصدر باب افتعال است . فكأنهم فى ارتجال الصفة . خ 212 ص 696 س 2 ارْتَحَلَ : كوچيد ، رفت . مص . ارتحال ر . ر ح ل - ارتحل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است . در اينجا معنى مضارع ( مىكوچد ، مىرود ) دارد .