زالت ابصارهم . خ 160 ص 515 س 8 ليس ادراكه بالابصار . خ 204 ص 674 س 3 لقد رجعت فيهم ابصار العبر . خ 212 ص 699 س 9 يخطف الابصار . خ 234 ص 779 س 1 خصاصة تملأ الابصار . خ 234 ص 792 س 5 تخشيع بالابصار . خ 234 ص 798 س 3 شخصت الابصار . ن 15 ص 861 س 1 اخذت بابصارهم . ن 31 ص 927 س 6 اكفف عليهن من ابصارهن . ن 31 ص 939 س 1 الكمة الابصار . نت 33 ص 942 س 4 اغشت الابصار ظلمتها . ن 65 ص 1059 س 10 ليست الرؤية مع الابصار . ك 273 ص 1223 س 1 ابْصَر : نگريست . مص . ابْصار ر . ب ص ر - ابصر ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال ، به جهت داخل شدن اسم شرط « من » به اوّل آن معنى مضارع ( بنگرد ) يافته است . سيد رضى گويد : اگر كسى در فرمايش آن حضرت ( ع ) : من ابصر بما بصرته تأمل و درنگ نمايد ، درون آن معنى شگفت و مقصود بزرگى مىيابد كه به نهايت آن نتوان رسيد و حقيقت آن را نتوان يافت . بويژه اگر اين جمله را با جملهء و من ابصر اليها اعمته همراه كند . چون فرق ميان جملهء ابصر بها و جملهء ابصر اليها را واضح و روشن و عجيب و آشكار مىيابد . و من ابصر اليها اعمته . خ 81 ص 181 س 5 ابْصَرَ : نگريست . مص . ابصار ر . ب ص ر - ابصر : نگريست . مص . ابصار ر . ب ص ر - ابصر ، فعل ماضى است ليكن توسط « من » معنى مضارع ( بنگرد ) يافته است . و من ابصر بها بصرته خ 81 ص 181 س 6 - ابن ابى حديد گويد : در اين كلام حضرت انديشيدم و آن گاه چنين گفتم :