دنياك مثل الشمس تدنى اليك الضوء و لكن دعوة الملك ان انت ابصرت الى نورها تعش و ان تبصر به تدرك دنياى تو بسان خورشيد است كه به سوى تو پرتو مىافشاند . اگر به نور آن بنگرى كور مىشوى و اگر به وسيلهء آن نور بنگرى بينا مىشوى . ابْصَر : بيناتر ر . ب ص ر - ابصر ، صفت تفصيلى است ليكن در اينجا چون اضافه شده معنى صفت عالى « بيناترين » مىدهد . ان ابصر الابصار ما تفد فى الخير طرفه . خ 86 ص 211 س 1 ابْصَرْتُمْ : نگريستيد . مص . ابصار ر . ب ص ر - ابصرتم ، فعل ماضى جمع مذكر حاضر از باب افعال . با حرف شرط ( ان ) معنى مضارع ( بنگريد ) يافته است . لقد بصرتم ان ابصرتم . خ 20 ص 79 س 4 قد بصرتم ان ابصرتم . ك 149 ص 1164 س 4 ابْطَأ : درنگ كرد ، به آهستگى پيش بُرد . مص . ابْطاء ر . ب ط ء - ابطاء ، فعل ماضى مفرد مذكر غائب از باب افعال است . چون در اينجا جملهء شرطيه است لذا معنى مضارع ( به درنگ وادارد ، به آهستگى پيش ببرد ) مىدهد . من ابطأ به عمله . ك 22 ص 1097 س 1 من ابطأ به عمله . ك 378 ص 1269 س 6 ابْطَأ : درنگ كننده‌تر . ر . ب ط ء - أبْطَأ ، صفت تفضيلى است بر وزن افْعَل . ابطأ خمودا . ن 45 ص 971 س 9 ابطأ غدرا . ن 53 ص 996 س 10 ابْطاء : درنگ و تأخير كردن ، به آهستگى پيش بردن . كابطائكم عن حقى . خ 96 ص 284 س 6 الابطاء عن اعزاز دينك . خ 203 ص 673 س 1 ابطاء اجابته . ن 31 ص 924 س 14