اينجا چون به كلمهء بعدى اضافه شده معنى صفت عالى ( بدبخت‌ترين ) مىدهد . اشقى الخلق . ن 31 ص 933 س 11 اشْكَلَ : دشوار شد ، سخت و پيچيده گشت . مص . اشكال ر . ش ك ل - اشكل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . ليكن به علت حرف شرط ( انْ ) معنى مضارع ( دشوار شود ) مىدهد . فان اشكل عليه شيء . ن 31 ص 917 س 5 اشْكُو : گله مىكنم . ر . ش ك و - اشكو ، فعل مضارع متكلم وحده از باب ثلاثى مجرّد است . اشكو من معشر . خ 17 ص 72 س 4 اشْلاء : م . شلو : اندام ، كالبد ، عضو بدن . ر . ش ل و و اشلاء جامعة . خ 82 ص 189 س 3 اشُمُّ : مىبويم . ر . ش م م - اشم ، فعل مضارع متكلم وحده از فعل مضاعف شمّ يشمّ ثلاثى مجرّد . ليكن در اينجا معنى ماضى استمرارى ( مىبوئيدم ) مىدهد . اشم ريح النبوة . خ 234 ص 812 س 2 اشْنَقَ : افسار را كشيد مص . اشناق ر . ش ن ق - اشنق : فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در اينجا به واسطهء حرف شرط ( انْ ) معنى مضارع يافته است . ان اشنق لها خرم . خ 3 ص 48 س 1 اشْهَقَ : برافراشت . مص . اشهاق ر . ش ه ق - اشهق فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . فاشهق قلالها . خ 202 ص 671 س 5 اشْوَق : دلباخته‌تر . ر . ش و ق - اشوق ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . اشوق الى لقائهم . خ 124 ص 383 س 5