داووا بها الاتسقام . خ 233 ص 770 س 14 اسْكُتْ : سكوت كنم . ر . س ك ت - اسكت ، فعل مضارع متكلم وحده از ثلاثى مجرد است . و حرف شرط ( انْ ) حرف آخر آن را مجزوم و معنىاش را به مضارع التزامى دگرگون ساخته است . و ان اسكت . خ 5 ص 57 س 8 اسْكُتْ : خاموش شو . ر . س ك ت - اسكت ، فعل امر مفرد مذكر حاضر از باب ثلاثى مجرد است . اسكت قبحك اللّه . خ 183 ص 610 س 4 اسْكَنَ : جاى داد . مص . اسكان ر . س ك ن - اسكن ، فعل ماضى مفرد مذكّر غايب از باب افعال است . ثم اسكن سبحانه . خ 1 ص 31 س 1 اسكنها اخاديد الارض . خ 164 ص 530 س 4 اسكن الدنيا خلقه . خ 182 ص 600 س 4 اسْكَنْتَ : جاى دادى . مص . اسكان ر . س ك ن - اسكنت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر از باب افعال است . اسكنته ارضك . خ 108 ص 329 س 2 اسكنته ارضك . خ 203 ص 673 س 3 انْ اسْلَسَ : اگر سست كند ، شل كند . مص . اسلاس ر . س ل س - اسلس ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در اينجا به واسطهء حرف شرط ( انْ ) معنى مضارع يافته است . ان اسلس لها . خ 3 ص 48 س 1 اسْلَفَ : پيش فرستاد ، گذرانيد . مص . اسلاف ر . س ل ف - اسلف ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . در ك 142 ص 1160 س 13 معنى مضارع ( پيش