كريم زمانى جعفرى

103

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

اسْتَهانَ : سبك شمرد ، حقير دانست . مص . استهانة ر . ه و ن - استهان ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا معنى مضارع ( سبك بداند ) مىدهد . استهان بالمصيبات . ك 30 ص 1099 س 7 استهان به صاحبه . ك 340 ص 1249 س 3 اسْتَهْدى : راهنمائى مىخواهم . مص . استهداء ر . ه د ى - استهدى ، فعل مضارع متكلم وحده از باب استفعال است . استهديه قريبا هاديا . خ 82 ص 182 س 5 اسْتَهْوَتْ : مدهوش ساخت . ر . ه و ى - استهوت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب استفعال است . استهوتهم الاهواء . خ 94 ص 282 س 3 اسْتَوْدَعَ : نگاه داشتن وديعه را خواست . مص . استيداع ر . و د ع - استودع ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . استودعكم من حقوقه . خ 85 ص 206 س 1 اسْتَوْسَقْتْ : فراهم آمد ، جمع و جور شد ، امكان پذير شد . مص . استيساق ر . و س ق - استوسقت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب استفعال است . استوسقت فى قيادها . خ 103 ص 307 س 9 اسْتَوْعَرَ : دشوار شمرد . مص . استيعار ر . و ع ر - استوعر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . چون فاعل آن اسم جمع است لذا معنى جمع ( دشوار شمردند ) مىدهد . استوعره المترّفون . ك 139 ص 1158 س 7 اسْتَوْهَنَ : سست و ضعيف شمرد . مص . استيهان ر . و ه ن - استوهن ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است .