كريم زمانى جعفرى
102
فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)
- استن ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال است . ما استن النبي ( ص ) . خ 196 ص 656 س 12 اسْتَنْصَحَ : پند خواست . اندرز طلب كرد مص . استنصاح ر . ن ص ح - استنصح ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . در اينجا معنى مضارع ( پند بخواهد ) دارد . من استنصح اللّه وفق . خ 147 ص 450 س 1 لا يغش العقل من استنصحه . ك 273 ص 1223 س 2 اسْتَنْصَرَ : يارى خواست . مص . استنصار ر . ن ص ر - استنصر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب استفعال است . استنصركم . خ 182 ص 608 س 3 ام من استنصره . ن 28 ص 900 س 3 اسْتَنْفَرْتُ : بيرون شدن خواستم ، طلب بيرون رفتن كردم . مص . استنفار ر . ن ف ر - استنفرت ، فعل ماضى متكلم وحده از باب استفعال است . استنفركم للجهاد . خ 96 ص 284 س 7 اسْتَنُّوا : به سنّت عمل كنيد . مص . استنان ر . س ن ن - استنوا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب افتعال است . استنوا بسنته . خ 109 ص 338 س 13 اسْتِهْتار : آزمند چيزى گرديدن چندان كه از ننگ و ناسزا باكى نباشد . ر . ه ت ر - استهتار ، مصدر باب استفعال است . لا يرجع بهم الاستهتار . خ 90 ص 250 س 9 اسْتَهامَ : سرگردان شد ، سرگشته شد . مص . استهامة ر . ه ى م - استهام ، فعل لازم ( سرگردان شد ) در اينجا به واسطهء حرف ( ب ) متعدى ( سرگردان كرد ) شده است . لقد استهام بكم الخبيث . خ 133 ص 414 س 7 استهام بك الخبيث . خ 200 ص 663 س 7