مرد به اسارت در آمده و به مدينه آورده شدند . پس از آن رؤساى بنى تميم كه از جملهء آنها قيس بن عاصم و اقرع بن حابس بودند به مدينه آمدند . آنان پس از نماز ظهر در مسجد با آن حضرت ديدار كردند . ابتدا خطيب آنان برخاست و از افتخارات قبيلهء خود سخن گفت . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به ثابت بن قيس فرمود سخنرانى كند . او از بعثت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و هدايت مردم توسط او و توحيد سخن گفت . شاعر بنى تميم نيز برخاست و گفت : « ما فرماندهان و پادشاهانيم ، هيچ قبيله‌اى با ما برابر نيست ، پادشاهان ميان مايند و پرستشگاهها در سرزمين ماست . به هنگام غارت چه بسا قبايل را كه مغلوب ساختيم . » پس از آن حسان اشعارى نيكو دربارهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و اصحاب و جهاد آنان در راه خدا و حمايت انصار از آن حضرت سخن گفت . پس از آن كه آنها اسلام آوردند ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اسراى ايشان را به آنان بازگرداند و هدايايى هم به آنان داد . « 1 » بنى تميم قومى بدوى بودند ، كسانى كه روحيه‌اى تندخو ، لجوج و متكبّر دارند . قبيلهء خويش را برتر از هر چيز و هركس دانسته و حاضر به پذيرش هيچ نوع حكومتى بر خود نبودند . بنى تميم بعد از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نيز در شمار مرتدين در آمدند و تنها به زور از ارتداد دست برداشته بار ديگر اسلام را پذيرفتند . زمانى كه در مدينه بودند ، از پشت در خانهء پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم او را صدا زدند و در اين باره اصرار كردند . گفته‌اند كه آياتى از سورهء حجرات دربارهء آنان نازل شده است : « 2 » « إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ، آنها كه از آن سوى حجره‌ها ندايت مىدهند بيشتر بىخردانند . اگر صبر مىكردند تا تو خود بيرون مىآمدى و نزد آنها مىرفتى ، برايشان بهتر بود ، و خدا آمرزندهء مهربان است . « 3 » » مسألهء پرداخت زكات براى قبايل بدوى ، امرى دشوار بود . اما از سوى ديگر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شرط پرداخت زكات را در كنار نماز ، از اصولىترين شرايط ايمان و اسلام دانست . آيات قرآن از همان زمان مكه ، دربارهء « اقامهء نماز و ايتاء زكات » سخن گفته و اين مفهومى آشنا براى مسلمانان بود . زمان عمل ، تا پس از فتح مكه به تأخير افتاده و از آن سال به تدريج كسانى براى جمع آورى صدقات - كه مقصود همان زكات است - به قبايل اعزام شدند . دستور آن حضرت به اين افراد چنان بود كه در جمع آورى زكات ، بهترين‌ها را براى

--> ( 1 ) . المغازى ، ج 1 ، صص 970 - 973 ؛ السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 4 ، صص 567 - 560 ( 2 ) . السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 3 ، ص 560 ؛ طبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 294 ( 3 ) . حجرات ، 5 - 4