نشويم مسلمان شديم . « 1 » روشن بود كه اين اظهار اسلام به هيچ روى ، و به تمام معنا ، صادقانه نبود بلكه بيشتر قبايل با ملاحظهء اوضاع جديد ، چاره‌اى جز پذيرش اسلام نداشتند . از سوى ديگر ، رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نيز « اسلام » آنان را متفاوت از « ايمان » دانست . آنها فقط « تسليم » شده بودند اما هنوز اسلام را از عمق « عقل » نشناخته ، و طبعا از عمق « قلب » نپذيرفته بودند . « 2 » ارتداد بسيارى از قبايل پس از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، شاهد عدم ايمان اعرابِ نومسلمان بود . سال نهم ، سال « اسلام قبايل » يا سال « وفود » ؛ يعنى حضور نمايندگان قبايل در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم براى اظهار اسلام بوده است . سيره نويسان فهرستى از اين « وفدها » يا « هيئتهاى نمايندگى » را نوشته‌اند . مناسب است كه از برخى از آنها و برخورد اجمالىشان آنان با پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم داشته باشيم . يكى از مهمترين وفدها ، وفد ثقيف است . ثقيف ساكنان شهر طائف بودند كه در برابر حملهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به شهرشان مقاومت كردند . اكنون پس از گذشت چند ماه ، چاره‌اى جز پذيرش اسلام نداشتند . آنان احساس مىكردند تا وقتى اسلام را نپذيرند يك قدم از حصن خود نمىتوانند خارج شوند « 3 » ، بنابراين بايد هرچه زودتر در اين باره فكرى بكنند . پيش از آن كه سران ثقيف تصميمى بگيرند ، عروة بن مسعود مسلمان شد و به طائف بازگشت ، اما چون هنوز جوّ بر ضد او بود ، بدست ثقيفان كشته شد . با عوض شدن شرايط ، هيئتى از ثقيف راهى مدينه شد كه مسوؤليت آن به عهده عبدياليل بن عمرو بود . آنان ابتدا به سراغ مغيرة بن شعبه كه از ثقيف بود رفتند و او آنان را نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم برد . حضرت از آمدن آنها اظهار مسرّت كرده از ايشان به گرمى استقبال كرد . براى آنها چند خيمه در كنار مسجد زدند و آنها ، چند روزى شاهد اقامهء نماز توسط اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و تهجد شبانهء آنان بودند . پس از آن ، وفد ثقيف چند شرط براى پذيرش اسلام مطرح كرد . « 4 » يكى حلال شمردن « زنا » بود كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم سخت با آن مخالفت كرده آيهء « وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً

--> ( 1 ) . طبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 338 ( 2 ) . خداوند در آيه 14 در سورهء حجرات دربارهء اعراب نو مسلمان فرمود : « اعراب باديه نشين گفتند : ايمان آورديم . بگو : ايمان نياورده‌اند ، بگوييد كه تسليم شده‌ايم ، و هنوز ايمان در دلهايتان داخل نشده است . و اگر خدا و پيامبرش را اطاعت كنيد از ثواب اعمال شما كاسته نمىشود ، زيرا خدا آمرزنده مهربان است . مؤمنان كسانى هستند كه به خدا و پيامبر او ايمان آورده‌اند و شك نكرده‌اند و با مال و جان خويش در راه خدا جهاد كرده‌اند . اينان راستگويانند » ( 3 ) . المغازى ، ج 3 ، ص 962 ( 4 ) . و اين همان است كه خداوند در سورهء حجرات از آن ياد مىكند كه با اسلام آوردن بر سر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم منت مىگذارند ، در حالى كه خدا بخاطر هدايتشان ، بايد برايشان منت بگذارد .