عمرو بن عاص مجدداً سخن از عقيدهء مسلمانان را دربارهء عيسى عليه السلام و اينكه او را بندهء خدا مىدانند سخن گفت . جعفر در اينجا نيز بدون هيچ گونه ملاحظه‌اى گفت : او بنده خدا و فرستاده او و روح و كلمهء خداوند است كه بر مريم القاء شده است [ هو عبد الله و رسوله و روحه و كلمه القاها الى مريم العذراء البتول ] . نجاشى از اين سخن ابراز خشنودى كرده و آن را تأييد نمود و گفت عقيده درست همين است . مورخان اسلامى اين مسأله را به عنوان امرى كه سبب دشواريهاى براى نجاشى شده مطرح كرده‌اند گويا نجاشى مشكلات سياسى ديگرى نيز در حبشه داشته كه در روايت ام سلمه به آنها اشاره شده و ضمن آنها ، مهاجرين آرزوى پيروزى نجاشى را بر مخالفانش داشته‌اند . « 1 » اين گزارشات مفصل بوده و بدليل آنكه ارتباطى با كتاب ما ندارد از ذكر آن صرفنظر مىكنيم ، به علاوه بر صرف وجود اين روايات نمىتوان دربارهء آن حوادث اظهار نظر قطعى كرد . آنچه دربارهء نجاشى بايد گفت اين است كه نجاشى لقب شاهان حبشه بوده است . « 2 » در برخى منابع از نجاشى اول و نجاشى دوم يادشده است . نجاشى اول هموست كه از مهاجران حمايت كرده و بنا به منابع اسلامى مسلمان شد . او پيش از فتح مكه در گذشت و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم از مدينه بر او نماز گزارد . نجاشى دوم پس ا زوى سركار آمده و پس از دريافت نامهء رسول خدا آن را پاره كرد . « 3 » نخستين نامه رسول خدا به نجاشى نامه‌اى است كه آن حضرت با تأييد آنكه عيسى روح الله است از نبوت خود سخن گفته و در ادامه فرموده است كه : پسرعم خود جعفر را كه شمارى از مسلمانان همراه اويند به سوى تو فرستادم ، زمانى كه نزد شما آمدند آنان را استقرار ده و از تجبر دورى كن . من تو را و سپاه تو را به سوى خدا دعوت مىكنم . من پيام و نصحيت خود را ابلاغ كردم « 4 » . از محتواى پيام چنين بر مىآيد كه نامهء مزبور در همان سالى كه مهاجران به حبشه رفته‌اند نوشته شده است ، گرچه از كيفيت نقل برخى سيره نويسان چنين به دست مىآيد كه

--> ( 1 ) . نك : سبل الهدى و الرشاد ، ج 2 ، صص 524 - 519 [ در اين صفحات تمام گزارشات با يكديگر تركيب وعرضه شده است ] . ونك : ابن هشام ، ج 1 ، صص 338 - 334 . يعقوبى ( ج 2 ، ص 29 ) افزده است كه نمايندگان قريش به نجاشى گفتند كه اينان ممكن است دين تو را نيز تباه كنند . ( 2 ) . بيهقى ( ج 2 ، ص 310 ) از ابن اسحاق نقل كرده كه نام نجاشى « مصحمه » بوده كه در عربى به معناى عطيه است ؛ بيهقى مىافزايد كه اصحم صحيح‌تر است چون در حديث جابر آمده است كه : ان رسول الله صلى على اصحمه النجاشى ؛ يعقوبى ( ج 2 ، ص 30 ) نيز « اصحبه » ضبط كرده است . ( 3 ) . نك : مكاتيب الرسول ، ج 1 ، صص 124 - 123 ( 4 ) . مكاتيب الرسول ، ج 1 ، ص 121 به نقل از : اعلام الورى ، ص 30 ، البداية والنهايه ، ج 3 ، ص 83 و مصادر ديگر . ونك : دلائل النبوه ، بيهقى ، ج 2 ، ص 309