اشاره كرده‌اند . ( ص 290 ، ح 6 ) بابى داراى 8 روايت ، كه همه را قمىها نقل كرده‌اند ، به‌طور خاص ، رياست‌طلبى ( طلب الرئاسة ) را مذمّت كرده است . ( ص 297 - 299 ) 3 روايت از اين 8 روايت را محمّد بن يحيى اشعرى به استناد احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى نقل كرده است ( ص 297 ، ح 1 ؛ ص 297 ح 2 ؛ ص 297 ، ح 5 ) كه آخرين اين 3 روايت مرتبط با برقى و على بن ابراهيم هركدام 2 روايت نقل كرده‌اند كه هردو روايت على بن ابراهيم از محمّد بن عيسى بن عبيد است . ( ص 298 ، ح 6 ، ص 299 ، ح 8 ) در دومين روايت [ اين باب ] ، محمّد بن يحيى اشعرى از احمد بن محمّد بن عيسى روايتى نقل كرده كه در آن امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] بىهيچ تكلّفى فرموده‌اند : « هركس به دنبال رياست باشد ، هلاك خواهد شد . » ( ص 297 ، ح 2 ) در روايتى كه از محمّد بن يحيى اشعرى از احمد بن محمّد بن عيسى از طريق ابو حمزه ثمالى نقل شده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] به ابو حمزه ثمالى ، كه گردآورندهء يكى از « اصول اربع مأة » است ، فرمودند : بپرهيز از رياست و بپرهيز از اينكه دنبال افراد متمايز ( اعقاب الرجال ) به روى . » ( ص 298 ، ح 5 ) اين بحث ادامه پيدا مىكند تا صفحه 384 كه مىنويسد : بعضى از اين روايات ، به ويژه 8 روايت باب « رياست‌طلبى » ، به عنوان شاهدى بر سرشت ذاتا آن جهانى مذهب شيعه نقل شده‌اند . با وجود اين ، به دليل آنكه اين روايات در كتاب « ايمان و كفر » گنجانده شده‌اند ، چنين اعمالى آشكارا از مقولهء « كفر » به شمار آمده‌اند . براى بررسى ديدگاه نويسنده در اينجا ، فقط نگاهى به برخى كتاب‌هاى اهل سنّت مىاندازيم تا ببينيم آيا اين روايات مربوط به شيعه هستند و فقط امامان