شش ستون بود . ابن‌زبير همچنين فرمان داد از صنعاء ، سنگ مرمر آوردند و سقف كعبه را با آن پوشاندند . او حدود ده ذراع از مطاف پيرامون كعبه را نيز هموار كرد ، حجرالأسود را در جاى خود نهاد و پس از پايان كار نوسازى ، بيرون و اندرون كعبه را عطرآگين ساخت و آن را با پارچه‌اى كتانى پوشاند . در كعبه نيز چهار روزنه گشود و در آن چراغهايى آويخت . ازرقى گويد : ابن‌زبير با خريد شمارى از خانه‌ها و افزودن بر فضاى مسجد ، مساحت آن را به نه جريب ( هر جريب 3600 ذراع مربع ) رساند . دورهء اموى در زمان خلافت عبدالملك بن مروان ، به سال 75 ه . ( 694 م ) حَجّاج ، كعبه را كه ابن‌زبير بازساخته بود ، ويران كرد و آن را بر اساس نقشهء پيش از آن ساخت . او همچنين فرمان داد ديوارهاى مسجد را بالاتر بردند ، سقف آن را با چوب ساج پوشاند و بالاى هر يك از ستون‌هاى مسجد را با پنجاه مثقال طلا زيباسازى كرد . به سال 91 ه . ( 709 م ) وليد بن عبدالملك تنها به تعمير و محكم‌سازى مسجد پرداخت . او نخستين كس بود كه ستون‌هاى مرمرين را به مسجد آورد و بر فراز آنها طاقى از جنس ساج آذين شده بنا كرد . بالاى ستون‌ها را نيز با نصب قطعات طلا در ورقهاى مسين شكل بخشيد . وسط طاقها را هم ، براى اوّلين بار ، كاشيكارى كرد و در مسجد رواق‌هايى ساخت . دورهء عبّاسى در سال 137 ه . ( 754 م ) ابوجعفر منصور ، مسجدالحرام را از دو طرف شمالى و غربى گسترش داد و شبستانى به مساحت دو برابر اصل مسجد بر