او دور شود . بُرَيده از پدرش روايت مىكند كه چون رسول خدا صلى الله عليه و آله نالهء آن تنهء درخت را شنيد بازگشت و دست بر آن نهاد و فرمود : يكى از اين دو را اختيار كن ، يا تو را در همان جايى كه بوده‌اى مىنشانم يا در بهشت كه از نهرها و چشمه‌هايش سيراب شوى و نيكو برويى و ميوه دهى و اولياى خدا از ميوه‌ات بخورند ؟ گويند كه او سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله را شنيد و در پاسخ دو بار گفت : « آرى پذيرفتم » . از پيامبر سؤال شد ، فرمود : « دوست دارد كه او را در بهشت بنشانم » . « 1 » انس روايت كند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله روز جمعه‌اى خطبه‌هاى نماز جمعه را مىخواند و او در كنار تنهء درختى كه بر آن تكيه مىداد ، ايستاده بود . چون مردم بسيار شدند ، فرمود : براى من منبرى ترتيب دهيد . براى او منبرى ساختند كه دو پله داشت . چون بر آن منبر نشست ، آن ستون چوبى ناله كرد . انس گويد كه من در مسجد بودم صداى زارى او را چون صداى نالهء عاشقان شنيدم و او همچنان مىناليد تا پيامبر صلى الله عليه و آله از منبر فرود آمد و آن را در آغوش كشيد و ستون ساكت شد . چون حسن اين حديث را شنيد ، گريست . سپس گفت : « اى بندگان خدا ، چوب به سبب مكانتى كه رسول خدا در نزد خدا دارد ، به شوق او مىنالد و مىزارد . شما سزاوارتريد كه مشتاق ديدار او باشيد . » « 2 »

--> ( 1 ) - دارمى ، سنن ، ج 1 ، ص 16 . بنگر به « الوفا بأحوال المصطفى صلى الله عليه و آله » نوشته ابن جوزى ، ص 328 ( 2 ) - بيهقى ، دلائل‌النبوه ، ج 2 ، ص 559 ؛ احمد ، مسند ، ج 3 ، ص 226 ؛ ابن خزيمه در صحيح خود ، ص 776 ؛ ابن حبان در صحيح خود ، ص 574 خطيب : تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 486 همان منبع پيشين ، ج 2 ، ص 327