شكست سپاه هاشمى به آن‌جا برسد ، وارد اين شهر شد . سال 1338 از راه رسيد ، در حالى كه مناسبات حسين و نجد در بدترين شرايط بود . با رسيدن ايام حج ، نجدىها از آمدن منع شدند . سال بعد هم همين وضعيت تكرار شد . در اين وقت ، متفقين ميان آنان واسطه‌گرى كردند و در سال 1340 اجازه يافتند در شمارى محدود به حج بيايند . در سال 1341 اجازهء حج را به طور نامحدود خواستند . حسين آن را مشروط به وانهادن مناطقى در حدود مرزى كرد كه آنها را تصرّف كرده‌اند . متفقين واسطه شده ، كنفرانسى در كويت تشكيل شد و نمايندگان حسين و فرزندانش در عراق و اردن در آنجا جمع شدند . اين كنفرانس به جايى نرسيد و نمايندگان به وفاقى دست نيافتند . ما تفصيل اين بحث را در بيان دورهء دوم سعودى ارائه خواهيم كرد . « 1 »

--> ( 1 ) . يكى از مهم‌ترين دلايل اختلاف ، اين بود كه ابن سعود شرط كرده بود كه نمايندگان حجاز و عراق و اردن به يكديگر تعهدى نسپارند تا بتواند با هر كدام از آنان ، به طور جداگانه گفتگو كند . همچنان كه نمايندهء اردن خواستار آن شده بود كه در باره بازگشت حائل به آل رشيد گفتگو كنند ، همچنان كه نجد مىبايست نيروهايش را از تربه و ديگر اراضى حجاز كه آنها را اشغال كرده بود ، بيرون ببرد ( جزيرة العرب فى القرن العشرين ، ص 247 ) .