أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)
599
تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")
1228 به آنجا رسيد و با كمك دستهاى پنهانى كه مربوط به شريف غالب بود بر آن مسلّط شد . بدين ترتيب نيروى سعودى از قلعهء جده گريخت . به دنبال آن حملات ادامه يافت ، به طورى كه مهاجمان وارد جده و سپس مكه شدند . اين بعد از آن بود كه نيروهاى نجدى مستقر در آنجا به جده گريختند و شريف غالب به استقبال از سپاه مصرى آمد . در اين وقت ، عبداللَّه بن سعود به سمت خرمه در شرق طائف رفته « 1 » با سپاهش در آنجا به مراقبت و آمادگى ايستاد و سپاه مصرى را براى حمله به شهرهاى مختلف حجاز رها كرد . مهاجمان از آنجا به سمت طائف آمده و جنگ با نجدىها و همراهان آنان از قبايل مختلف را در وقايع فراوانى كه بسيار طولانى است ، آغاز كردند . عثمان مضائفى در رأس مدافعان طائف و شريف غالب در رأس سپاه حمله كننده بود . در اين وقت بسيارى از قبايل اطراف طائف تا بلاد زهران و غامد ، با دست كشيدن از حمايت نجدىها ، به سمت شريف غالب آمدند ، در حالى كه بسيارى از قبايل نيز در حمايت از نجدىها پايدارى كردند . در اين وقايع بود كه شريف غالب موفق شد تا داماد خود عثمان مضائفى ، فرمانده سپاه نجدى وهابى را اسير كند . وى او و على بن مضيان حاكم نجديان بر مدينه را به عنوان اسير به مصر فرستاد . از آنجا به دربار عثمانى فرستاده شده و در آنجا به قتل رسيدند . اخبار اين پيروزىها به مصر رسيد و در آنجا چراغها براى پنج روز به عنوان جشن روشن بود . محمدعلى پاشا نمايندگانى را به دربار عثمانى فرستاد تا سلطان را از اين پيروزى آگاه سازند . اين نمايندگان در مراسمى بسيار با شكوه وارد آستانه شدند ، در حالى كه كليدهايى را كه نماد مكه و مدينه و طائف بود ، در دست داشتند . به دنبال آن محمدعلى پاشا از مصر راهى مكه شد و مورد استقبال شريف غالب قرار گرفته ، استقبال بسيار بزرگ و با شكوهى از وى عمل آمد . او در دار الشاميه ، در خانهاى كه به آن بيت باناعمه يا بيت العاده گفته مىشد ساكن شد . فرزندش ، طوسون هم به خانهاى كه به آن بيت السقاط گفته مىشد و برابر باب السيد على نايب الحرم در آن
--> ( 1 ) . عنوان المجد ، ج 1 ، ص 159 .