أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)
522
تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")
همراه كرده ، با شريف ثقبه در عرفه قرار گذاشت . اين نيرو در 21 جمادى الثانى سال 1184 به عرفه درآمد و در دو گروه مختلف عازم مكه شد . يك گروه به سمت بالاى مكه و گروه ديگر از پايين آن . نتيجهء درگيرى چهارساعته ميان آنان ، ظاهر شدن آثار شكست در نيروى شريف مصر و مدافعان مصرى او بود ، « 1 » به طورى كه آنان به وادى فاطمه گريختند و بدين ترتيب حكومت شريف عبداللَّه پس از دو ماه و بيست و سه روز پايان يافت . امارت احمد بن سعيد براى بار دوم به دنبال اين رويداد ، احمد بن سعيد پيروزمندانه در 23 جمادى الثانى سال 1184 وارد مكه شد و دستور داد دارالهناء محل اقامت آل بركات را آتش بزنند ، چرا كه باورش اين بود كه آتش گرفتن دارالسعاده به دستور شريف عبداللَّه بوده است . خانهء آل بركات آتش گرفت و مردم ، آنچه را در آن بود غارت كردند . آتش به خانههاى اطرافِ آن هم سرايت كرد و بسيارى از خانههاى آل بركات و هواداران آنها آتش گرفت . در اين سوى ، سپاه مصرى به وادى فاطمه گريخته ، از آنجا عازم جده شد و در پشت ديوارها و توپخانهها متحصن گرديد . شريف احمد سپاهى را متشكل از نيروهاى قبايل آمادهء حمله كرده به سمت جده حركت داد . اين نيرو در غليل « 2 » جايى نزديك مكه اقامت كرده با شمارى از مردم جدّه توافق كردند تا آنان را از سمت باب يمانى به داخل شهر راه دهند و بدين ترتيب در پايان جمادى الثانى همان سال جده را هم تصرف كرده شمارى از متحصنين را كشتند . باقىماندهء آنان به ينبع گريخته ، از طريق دريا عازم مصر شدند كه شريف عبداللَّه هم با آنان بود . عبداللَّه مدتى در مصر بود و سپس به استانبول رفت و در آنجا درگذشت .
--> ( 1 ) . تذييل شفاء الغرام ، ص 310 و بعد از آن . ( 2 ) . غليل كفر بير ، وادى كه در رغامه ، شرق جده مىريزد . رغامه هم مجموعه كوههاى گرداگرد هم در خبث ، در سمتشرقى جده است .