خود همراه كردند . زمانى كه محمد از اين اقدام آگاه شد ، با سپاه خويش عازم طائف شده ، به قرن المنازل « 1 » رسيد . هنگامى كه مخالفان وى در طائف ، خبر آمدنش را شنيدند ، طبل‌ها را در نواحى مختلف طائف به صدا در آورده ، فريبكارانه آتش بزرگى هم برپا كردند كه نشان دهند همچنان در طائف هستند . اما از راه ديگرى از طريق سيل به عرفه آمدند تا مكه را تصرّف كنند . شريف محمد از حيلهء آنان آگاه شد و از مسير ديگرى آنان را تعقيب كرد تا آن كه پس از خروج آنان از عرفه به ايشان رسيد . نبرد سختى درگرفت و رجال قبايل ، متفرق شدند و اشراف كه تنها مانده بودند ، هدف تيرهاى سپاه قرار گرفتند و تنها با تكيه بر شمشيرهايشان چندان مبارزه كردند كه شريف محمد را به شكست كشاندند . شريف به حسينيه گريخت و سپاه او با سلاح و وسايل به عموى او مسعود پيوستند . بدين ترتيب او پيروزمندانه وارد مكه شد و در روز هفتم جُمادى الاولاى سال 1145 بعد از آن كه امير محمد يك سال و نيم امارت كرده بود ، به اميرى مكه رسيد . « 2 » امارت مسعود بن سعيد امارت مسعود براى سه ماه ادامه يافت ، چرا كه شريف محمد شكست خورد و اندكى بعد حسينيه را به سمت جنوب ترك كرده به مَخوات « 3 » رفت و از آنجا با عبور از سرات بجيله راهى طائف شد . در آنجا توانست قبايل ثقيف و غيره را فراهم آورد . زمانى كه عمويش مسعود از اين اقدام او آگاه شد ، با سپاهى به سوى وى عزيمت كرد . اما محمد از آنجا به مثنات « 4 » رفت و سپس روى ارتفاعات آن ناحيه صعود كرد . زمانى كه سپاه

--> ( 1 ) . اين همان قريهء السيل الكبير در نزديكى طائف است . ( 2 ) . إفادة الأنام ، خطى . ( 3 ) . شهر بزرگى در تهامه زهران كه از الباحه دو مرحله فاصله دارد و مركز ادارى دوم در تهامه زهران است ( بنگريد : بلاد غامد و زهران ، از علي السلوك الزاهراني ، ص 217 ) ( 4 ) . از نواحى اطراف طائف .