خداحافظى كرده به سمت بركهء ماجل در مسفله در راه حسينيه رفت و از آنجا عازم يمن شده هرگز به مكه باز نگشت . امارت او در اين بار پنج ماه بود . « 1 » امارت عبداللَّه بن سعيد براى مدتى طولانى ادامه يافت . وى در اوائل با شدت برخورد كرد و از پرداخت حقوق اشراف تا چند ماه خوددارى مىكرد . اين مسأله سبب برآشفتن آنان شد و درخواست محاكمهء وى را نزد قاضى كردند . بعد از آن باز كار بالا گرفته در 25 ذىقعدهء سال 1136 ميان آنان جنگ در گرفت . در اين وقت گروهى از اشراف آل بركات در دار الرحمه كه متعلق به آنان بود تحصن كردند و جنگ بالا گرفت . ابتدا ترك‌ها از كمك به عبداللَّه خوددارى كردند ، اما بعد از آن به حمايت از وى شتافته او را بر ضد انقلابيون كمك كردند و آنان به اجبار به بئر ذىطوى گريخته ، در آنجا اقامت كردند . عبداللَّه براى راضى كردن آنان نزد ايشان رفت ، اما نپذيرفتند . سپس نزد امير الحاج شامى رفتند و او واسطهء صلح شد و عبداللَّه بن سعيد توانست براى او اثبات كند كه واردات مكه اشراف را كفايت نمىكند . امير الحاج قول جبران آن را داد و عقد صلحى ميان آنان منعقد كرد . در اين وقت عبداللَّه بن سعيد به تعقيب برخى از دشمنان خود كه در جريان شورش اشراف از آنان حمايت كرده بودند كرده ، كليددار بيت اللَّه الحرام محمد بن عبدالمعطى شيبى را دستگير كرد و او را خانه‌نشين نمود و غرامت سنگينى از وى گرفت . منصب كليدارى را هم از وى گرفته ، به يكى از عموزادگانش سپرد . نيز همين برخورد را با علامهء آن عصر شيخ حديث شيخ سالم بصرى و يك عالم تركى ديگر كرد . « 2 » ماليات براى تجار شريف عبداللَّه ماليات جديدى براى تجار بزرگ مكه و برخى از تجارى كه به مكه رفت و آمد داشتند بست و دفتر خاصى را درست كرد كه مىبايست به موجب آن ماليات

--> ( 1 ) . خلاصة الكلام ، ص 180 . ( 2 ) . خلاصة الكلام ، ص 181 .