مسائل عمومى دوران ايوبى وضعيت سياسى پيروزى ايوبيان در مصر و شام و بناى دولتشان روى ويرانه‌هاى دولت فاطمى ، نوعى پيروزى براى عباسيان در اين بخش از بلاد عربى بود . در مصر ، صلاح الدين متمايل به عباسيان و تقديس خلافتِ آنان بود . او سپاهش را در خدمت آنان مىدانست و در منابر بلاد تحت سلطه‌اش يا جايى كه نفوذش به آن نواحى مىرسيد ، مانند همين حرمين ، براى آنان دعا مىكرد . ترديدى نيست كه اشراف مكه ، از سقوط فاطميان كه هم‌پيمانشان بودند و در بسيارى از باورها با آنان شريك بودند ، گرچه در برخى از اغراض و اهداف با آنان اختلاف داشتند ، ناراضى بودند . اما اكنون مجبور به كنار آمدن با ايوبيان و راضى كردن آنان با پذيرش دعا براى عباسيان و شريك كردن ايوبيان با عباسيان در منبر مكه شده بودند . چنين مىنمايد كه عباسيان نمىخواستند پيوند آنان با مكه تنها در حد همين دعاى برايشان بر منابر خلاصه شود . آنان در پى گسترش نفوذ خود بوده و به همين دليل دوباره فرستادن موكب عراقى را كه از سالها قطع شده بود ، آغاز كردند تا بتوانند در امور سياسى و حكومتى مكه مداخله كنند و كسانى را كه نمىخواستند ، از سياست آن ناحيه دور نمايند و برخى از عموزادگان خود را به آنجا نزديك سازند . مكثر بن عيسى نزديك بودن اين خطر را دريافت و تلاش كرد تا قلعه‌اى در مكه بسازد .