وَعَلى الْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحيدِكَ صادِقَةً وَبِشُكْرِكَ و بر زبانهايى كه صادقانه به يگانگيت گويا شده ؟ و سپاسگزارانه به شكرت باز مادِحَةً ، وَعَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِالهِيَّتِكَ مُحَقِّقَةً ، وَعَلى شده ؟ و بر دلهايى كه از روى يقين به خدائيت اعتراف كرده‌اند ؟ و بر ضَمائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتّى صارَتْ خاشِعَةً ، نهادهايى كه علم و معرفتت آنها را فرا گرفته تا به جايى كه در برابرت خاشع گشته ؟ وَعَلى جَوارِحَ سَعَتْ الى اوْطانِ تَعَبُّدِكَ طائِعَةً ، و بر اعضاء و جوارحى كه مشتاقانه به پرستشگاهايت شتافته وَاشارَتْ بِاسْتِغْفارِكَ مُذْعِنَةً ، ما هكَذَا الْظَّنُّ بِكَ ، وَلا و با حال اقرار به گناه جوياى آمرزش تو هستند ؟ چنين گمانى به تو نيست ، و از فضل اخْبِرْنا بِفَضْلِكَ عَنْكَ ، يا كَريمُ يا رَبِّ وَانْتَ تَعْلَمُ تو چنين خبرى به ما نرسيده ، اى خداى كريم اى پروردگار من ، و تو ناتوانى مرا ضَعْفى عَنْ قَليلٍ مِنْ بَلاءِ الْدُّنْيا وَعُقُوباتِها وَما در مقابل اندكى از بلاى دنيا و كيفرهاى ناچيز آن و ناملايماتى يَجْرى فيها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اهْلِها ، عَلى انَّ ذلِكَ كه معمولًا بر اهل آن مىرسد مىدانى در صورتىكه اين بلا و ناراحتى بَلاءٌ وَمَكْرُوهٌ قَليلٌ مَكْثُهُ ، يَسيرٌ بَقائُهُ ، قَصيرٌ مُدَّتُهُ ، دوامش كم است ، و دورانش اندك ، و مدتش كوتاه است فَكَيْفَ احْتمالى لِبَلاءِ الْآخِرَةِ وَجَليلِ وُقُوعِ الْمَكارِهِ پس چگونه تاب تحمل بلاى آخرت و آن ناملايمات بزرگ را