تَكْشِفَ عَنّى غَمّى وَهَمّى وَكَرْبى ، وَتَكْفِيَنى الْمُهِمَّ مِنْ از من غصه و اندوه و گرفتاريم را و كفايت كنى امور امُورى ، وَتَقْضِىَ عَنّى دَيْنى ، وَتُجيرَنى مِنَ الْفَقْرِ ، مهمه‌ام را و بپردازى از من بدهيم را و پناهم دهى از ندارى وَتُجيرَنى مِنَ الْفاقَةِ ، وَتُغْنِيَنى عَنِ الْمَسْأَلَةِ الَى و پناهم دهى از نيازمندى و گدائى ، و بىنيازم كنى از درخواست كردن از مخلوق ، الْمَخْلُوقينَ ، وَتَكْفِيَنى هَمَّ مَنْ اخافُ هَمَّهُ ، وَعُسْرَ مَنْ و كفايت كنى از من اندوه كسى را كه مىترسم از اندوهش ، و دشوارى كار كسى كه اخافُ عُسْرَهُ ، وَحُزُونَةَ مَنْ اخافُ حُزُونَتَهُ ، وَشَرَّ مَنْ مىترسم از دشوارى كارش ، و ناهموارى كار كسى كه از ناهموارى كارش نگرانم ، و گزند كسى كه اخافُ شَرَّهُ ، وَمَكْرَ مَنْ اخافُ مَكْرَهُ ، وَبَغْىَ مَنْ اخافُ از گزندش ترسانم ، و مكر و حيلهء كسى كه از مكرش ترس دارم ، و ستم كسى كه از ستمش بَغْيَهُ ، وَجَوْرَ مَنْ اخافُ جَوْرَهُ ، وَسُلْطانَ مَنْ اخافُ بيمناكم ، و بيدادگرى كسى كه از بيدادگريش واهمه دارم ، و تسلط آن كس كه از تسلطش سُلْطانَهُ ، وَكَيْدَ مَنْ اخافُ كَيْدَهُ ، وَمَقْدُرَةَ مَنْ اخافُ مىترسم ، و نقشه كشيدن كسى كه از نقشه‌هاى شومش بيم دارم و قدرت يافتن كسى كه از قدرتش مَقْدُرَتَهُ عَلَىَّ ، وَتَرُدَّ عَنّى كَيْدَ الْكَيَدَةِ وَمَكْرَ الْمَكَرَةِ ، بر خود ترسانم ، و بازگردان از من نقشه‌هاى شوم بد انديشان و نيرنگ نيرنگ زنان را اللهُمَّ مَنْ ارادَنى فَارِدْهُ ، وَمَنْ كادَنى فَكِدْهُ ، وَاصْرِفْ خدايا هر كه آهنگ بدى مرا دارد ، آهنگ او كن ، و هر كه دامى برايم گسترده با او چنان كن ، و