عَلى قارِبٍ مَوْلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِىٍّ ، السَّلامُ على مُنْجِحٍ بر قارب آزاد شدهء ، حسين بن على ( عليهما السلام ) ، سلام بر منجح مَوْلَى الْحُسينِ بنِ عَلِىٍّ . آزاد شده حسين بن على ( عليهما السلام ) السَّلامُ عَلى مُسْلِمِ بْنِ عَوْسَجَةٍ الْأَسَدِىِّ ، الْقائِلِ سلام بر مسلم بن عوسجه اسدى ، كه به امام حسين ( عليه السلام ) عرض كرد : لِلْحُسَيْنِ وَقَدْ اذِنَ لَهُ فِى اْلِانْصِرافِ : أَنَحْنُ نُخَلّى عَنْكَ هنگاى كه حضرت به او اجازه بازگشت داد : آيا ما ترا ترك كنيم ، در اين صورت وَبِمَ نَعْتَذِرُ الىَ اللَّهِ مِنْ اداءِ حَقِّكَ ؟ ، لا وَاللَّهِ حَتّى اكْسِرَ چه عذرى نزد خداوند در برابر اداى حق تو خواهيم داشت ؟ نه به خدا تا بشكنم در فى صُدُورِهِمْ رُمْحى ، واضْرِبَهُمْ بِسَيْفى ما ثَبَتَ قائمُهُ سينه آنان نيزه‌ام را ، و تا شمشير در دست دارم بر آنان شمشير فى يَدى ، وَلا افارِقُكَ وَلَوْ لَمْ يَكُنْ مَعى سَلاحٌ اقاتِلُهُم مىزنم ، و از تو جدا نمىگردم و اگر اسلحه‌اى با من نباشد كه با آنان بجنگم ، آنها را بِهِ لَقَذَفْتُهُمْ بِالْحِجارَةِ ، ثُمَّ لَمْ افارِقْكَ حَتّى امُوتَ مَعَكَ ، سنگباران خواهم كرد ، و از تو جدا نشوم تا با تو جان سپارم ، وَكُنْتَ اوّلَ مَنْ شَرَى نَفْسَهُ ، واوَّلَ شَهِيدٍ مِنْ شُهَداءِ اللَّهِ تو نخستين فدائى او بودى ، و اولين شهيد از شهدائى كه از راه خدا قَضىنَحْبَهُ ، فَفُزْت‌َوَرَب‌ِّالْكَعْبَةِ ، شَكَرَ اللَّهُ لَكَ اسْتِقْدامَكَ ، جان دادند ، به خداى كعبه كه رستگارشدى ، خداوند پيش آهنگيت در شهادت را پاداش دهد