از تحت فرمان و قدرتش بدر رود ، و اگر ( به كسى ) رحم كند نه از آن جهت است كه نيازمنديش را بخويش دانسته است ، و خود در آيهء محكم قرآنش فرموده : « و اگر خدا مردم را بكردار و رفتارشان مؤاخذه ميفرمود جانورى بر پشت زمين بجاى نميگذارد » . « 1 » ستايشش كنم ستايشى كه ( ضمنا بدان وسيله ) افزايش نعمتش را خواهم و بدان سبب از نعمت او ( و عذابش ) پناه گيرم ، و تقرب جويم بدرگاه او بوسيلهء تصديق پيامبرش ، آنكه براى وحى خويش ويرا برگزيد ، و براى رسالت خود اختيارش فرمود ، و بشفاعت ويژه‌اش نمود ، آن ( پيامبر بزرگوارى ) كه به حق او قيام فرمود ( يعنى حضرت ) محمد - كه درود خدا بر او و بر خاندان و يارانش - و بر پيامبران و رسولان ديگر و فرشتگان همگى ، و سلامى مخصوص ( نيز بر همهء آنها باد ) . معبودا : ( خدايا ) آرزوها كهنه شده ، و احوال دگرگون گشته ، و زبانها دروغ گويند ، و وعده‌ها بخلف گرائيده و تنها وعدهء تو است كه خلف ندارد ، و تو نيز وعدهء آمرزش و فضل داده‌اى ، خدايا پس درود فرست بر محمد و آلش ، و از فضل خويش به من عطا فرما . و از شيطان رانده ( درگاهت ) مرا پناه ده . منزهى تو و من بستايشت مشغولم ، چه اندازه بزرگ و بردبار و كريمى ! بردباريت ( حتى ) سرپيچى گردنكشان را ( نيز ) فراگرفته ، و نعمتت سپاسگزاران را در خويش فرو برده ، و حلم تو ار شماره و حساب شمارندگان بيشتر ، و عطايت از توصيف اهل توصيف برتر گشته ، چسان ! كه براستى اگر فضل تو نبود چگونه حلم ميورزيدى نسبت به كسى كه از نطفه او را آفريدى و پيش

--> ( 1 ) - سوره فاطر آيه 45