و ستايش خاص خدائى است كه گردنكشان ( نافرمان ) با نافرمانى به دو زيانى نزنند ، و پرستش‌كنندگان ( فرمانبردار ) با فرمانبردارى خويش سودى به او نرسانند ، آنكه نسبت بسركشان پر مدّعا بردبار است ، و به آنان كه برايش در فرمانروائى شريكانى پندارند فرصت داده و مدارا كند ، آنكه سلطنتش هميشه پايدار بوده و انتهائى ندارد ، و پس از گذشت هر زمانى در فرمانروائى خويش پا برجا و باقى است ، آن يگانهء يكتاى بىنياز ، فرازمند از همسر و فرزند ، بر فرازندهء آسمان بىستون ، و روان‌كنندهء ابرها بدون زنجير و وسيله ، آن قاهر ( و چيره ) بر خلق بدون لشكر و عدد ، او است خداى يكتاى فرد يگانه‌اى كه نزاده و زائيده نشده و هيچ كس همتايش نيست . و ستايش خاص خدائى است كه فضل خود را از اصرارورزان در نافرمانيش دريغ ندارد ، و پاداش كوچكترين نعمتش را تلاش‌كنندگان در طاعتش نتوانند بدهند ، آن بىنياز ( توانگر ) ى كه روزى خود را ( حتى ) از منكرش دريغ ندارد ، و روزيهاى ( بيشمار ) خلق ( كه از آنها بهره‌مند گردند ) از ( خزانهء ) عطاياى او ( چيزى ) نكاهد . آفريدگار آفريدگان و نابودكنندهء آنان ، و بازگرداننده و آغازنده و از پى در آيندهء آنها ، داناى بهر چيزى كه نيتهاى دل بپوشانندش ، و نهادها پنهانش دارند ، و زبانها در بيانش اختلاف پيدا كنند ، و زمين آنها را از ياد برد ، آن زنده‌اى كه نميرد ، و آن پاينده‌اى كه نخوابد ، آن جاويدانى كه زوال نپذيرد ، آن عادل و دادگرى كه ستم نكند ، آنكه بفضل خويش از گناهان بزرگ چشم بپوشد ، و هر كه را عذاب كند از روى عدل اوست ، آنكه اگر ( در بارهء كسى ) حلم ورزد نه از باب اين است كه ميترسد ( آن شخص )